Cateto Club: Bir Mimarlık Hatırası Olarak Tasarım
Hatıra eşyaları genellikle geçici, hatta gereksiz görülür: kartpostallar, magnetler, kar küreleri… Bir yeri avuç içine sığdıran bu küçük nesneler, aslında anılar silindikten sonra o yerin hissini korur. Cateto Club, İspanya’nın Costa del Sol kıyısındaki bu mantığı mimarlığa taşıyor: Ne bir kopya, ne de nostaljik bir canlandırma. O, bir hatıra gibi inşa edilmiş bir mekân.
60’ların Ruhu: Özgürlük ve Kaçış
1960’larda Costa del Sol, turizm, kaçış ve özenle kurgulanmış bir özgürlük sahnesiydi. N-340 karayolu boyunca sıralanan kulüpler, oteller ve yol kenarı yapıları görülmek, fotoğraflanmak, hatırlanmak ve efsaneleşmek için tasarlandı. Cepheleri gösterişle flört ederken iç mekânları kısıtlayıcı sosyal gerçeklikten bir sığınak sundu. Cateto Club, bu dünyaya bakıyor ama onu pastişe dönüştürmüyor.
“Mimarlık tarihi genellikle ünlü yazarlara, koleksiyonluk objelere ve cilalı akımlara ciddiyet ayırır; turizm, gece hayatı ve yerel haz mimarisi ise kitsch veya arka plana itilir. Cateto Club bu ayrımı reddediyor.”
Yüksek Tasarım ve Yerel Dilin Buluşması
Tasarımcı Alejandro Cateto, Mario Bellini, Verner Panton, pop fütürizm ve radikal İtalyan tasarımının etkisini kabul ediyor. Ancak bu referansları yerel eğlence mimarisiyle yan yana koyuyor: Fuengirola’daki Aqua-Tec dalış kulübü, Torremolinos’un brut Üç Kulesi, Marbella’daki Ciudad Sindical de Vacaciones Tiempo Libre ve Marbella Club ile Hotel Miami’nin kaba, badanalı dili. Bu eşdeğerlik, projeye gücünü veriyor.
Silindir: Mekânın Dili
Projenin düzenleyici jesti silindir. Neredeyse takıntılı bir odakla keşfedilmiş: Oturma nişlerinde boşluk, bar ve taburelerde kütle, kapı ve açıklıklarda eşik, seramik zeminde desen ve Ewan Lamm’in Ultramar Studi için tasarladığı Sentry Sculpture Light heykelsi aydınlatmada karşımıza çıkıyor.
Bu mekân, insanların en canlı hatırladığı yapıların her zaman akademik olarak onaylanmış olanlar olmadığını kanıtlıyor. Bazen bir yol kenarı girişi, tuhaf bir kulüp kapısı, dokulu bir avlu duvarı ya da neon ışıklı bir eşik, kolektif hafızayı şekillendiriyor.
Editörün Yorumu: Cateto Club’ı ilk gördüğümde aklıma Türkiye’deki 70’ler mozaikli yazlık siteleri ve sahil diskoları geldi. O yapılar da aynı coşkuyla, aynı ‘anı yaşa’ mantığıyla tasarlanmıştı ama ne yazık ki çoğu yıkıldı ya da kimliksizleşti. Bu proje, bize o mirasın ne kadar değerli olduğunu hatırlatıyor. Keşke Türkiye’de de bir tasarımcı, Antalya’daki 60’lar motellerini ya da Bodrum’daki eski gece kulüplerini aynı saygınlıkla ele alsa. Önümüzdeki yıllarda, ‘hatıra mimarlığı’nın yükselen bir trend olacağını düşünüyorum; özellikle deneyim ekonomisinin ve otantiklik arayışının arttığı bir çağda, bu tür mekânlar hem turistlerin hem de yerel halkın aidiyet duygusunu besleyecek. Tek eleştirim, silindir formunun biraz fazla tekrarlanmış olması; daha azıyla daha çok anlatılabilirdi.
Kaynak: Design Milk | Yayın Tarihi: 16 Haziran 2026
