Tarihi Kirişler Sanata Dönüşüyor: KLN’nin Atık Ahşap Heykelleri
Bir malzemenin potansiyelini sonuna kadar kullanmak, ilk bakışta öznel bir çaba gibi görünebilir. Ama Brooklyn merkezli KLN Studio için bu, her bir malzemenin hikayesini defalarca, her seferinde farklı bir dille anlatmak anlamına geliyor. Sam Keene, James Lepkowski ve Toby Newman’ın multidisipliner pratiği, ahşap işçiliği, metal işçiliği ve dijital üretimdeki uzmanlığını birleştirerek geri kazanılmış ahşaba yeni bir soluk getiriyor. Ortaya çıkan aydınlatma ve ev eşyaları koleksiyonu, Afternoon Light aracılığıyla tasarımseverlerle buluşuyor.
Geçmişin İzleri: Ahşabın Hafızası
Geri kazanılmış malzemeler, kendilerine özgü bir tarihle doludur. Özellikle geri kazanılmış ahşap, nadir bir benzersizlik taşır: halkaları bolluk ve kıtlık zamanlarını kaydeder, yavaş ve dolu dolu yaşanmış bir hayatın kesitini sunar. KLN’nin Beam Koleksiyonu, 19. yüzyılın sonlarında Harlem’de inşa edilmiş beş katlı bir ahırda kullanılan eski büyüme çam kirişlerinden el oymasıyla üretildi. Bina yenilenirken kaldırılan 13x13 inçlik yapısal kirişler, önce KLN tarafından ortak avlu için basit dış mekan masalarına ve oturma birimlerine dönüştürüldü. Stüdyo, malzemenin bir kısmını saklayarak kirişlere heykelsi kaideler ve objeler olarak yeni bir hayat verdi.
“Bir malzemenin hikayesini defalarca, her seferinde farklı bir dille anlatmak…” - KLN Studio
Tasarım Süreci: Doğanın ve İnsan Eliyle Dansı
KLN, her kirişin mevcut aşınmasıyla çalışarak malzemenin nihai formu belirlemesine izin veriyor. Sonuç, doğanın vahşi organikliği ile insan tasarımının hassasiyeti arasında bir diyalog. Katı ahşaba açılan yüzeyler, zamanın yüzeyde bıraktığı izleri gözler önüne seriyor, ancak kereste sonunda yine kazanıyor: hâlâ kullanışlı, hâlâ güzel, yaşın bir kusur değil, bir nokta olduğu bir anlayışla.
Sam Keene, süreci şöyle anlatıyor: “Bir geliştirici tarafından, Harlem’deki bir yenileme projesinden çıkarılan yapısal kirişleri yeniden değerlendirmek üzere işe alındık. Bina, 19. yüzyılın sonlarında beş katlı bir ahır olarak inşa edilmişti ve büyük olasılıkla şehrin kuzeyindeki artık var olmayan ormanlardan kesilen eski büyüme çam kirişlerinden yapılmıştı.” İlk proje, yenilenen binadaki ortak avlu için basit faydacı dış mekan oturma alanları ve masalar tasarlamak ve üretmekti. Ancak ekip, proje bittiğinde malzemenin küçük bir kısmını saklama şansı buldu. “Büyüme halkaları inanılmaz derecede sıkı; bu ağaçların kesilmeden önce yüzyıllar süren büyümelerini gösteriyor.”
El İşçiliği ve Endüstriyel Teknik Dengesi
Her form için jestsel çizimlerle başlayan KLN, kaba kesimleri motorlu testereyle yapıyor, ardından taşlama makineleri, el aletleri ve kapsamlı zımparalamayla devam ediyor. Her parça daha sonra doğal yağ ve balmumu karışımıyla bitiriliyor. Bir zamanlar yük taşıyan işgücü olan malzeme, daha yumuşak, daha düşünceli bir hayata kavuşuyor; sanat ve tasarım arasında bir yerde konumlanıyor.
Contour ve Woodstone aydınlatma koleksiyonlarında ise KLN, endüstriyel teknik ve el işçiliği arasında benzer bir denge kuruyor. Fiberglas ve reçine abajurlar, sıcak, benekli bir ışık yayarken genellikle endüstriyel malzemelerle ilişkilendirilen hassas görsel kaliteyi koruyor.
Editörün Yorumu
KLN’nin bu yaklaşımı, malzemenin ‘kusurlarını’ bir zenginlik olarak görmesi açısından oldukça değerli. Türkiye’de de tarihi yapılardan çıkan ahşap malzemeler benzer şekilde değerlendirilebilir; ancak bu tür projelerde atık yönetimi ve el işçiliğinin maliyeti genellikle engel teşkil ediyor. KLN, bu denklemi sanat ve tasarımı birleştirerek çözmüş. Özellikle malzemenin hikayesini ön plana çıkarmaları, sürdürülebilir tasarımda yeni bir trendin habercisi. Sektörel öngörü: Önümüzdeki yıllarda ‘malzeme hafızası’ kavramı, lüks tasarımda daha fazla öne çıkacak.
Kaynak: Design Milk | Yayın Tarihi: 27 Haziran 2026
