Ana Sayfa › Haberler › İç Mimarlık

Madrid EDITION’da Barok Portal ve Minimalist Merdiven Dansı

John Pawson, Madrid EDITION'da 18. yüzyıl barok portalını beyaz heykelsi merdivenle buluşturdu. Ian Schrager'ın küratörlüğünde tarih ve modernizm iç içe geçiyor.

· Piyon Haber · Designboom

Share:

Madrid EDITION’da Barok Portal ve Minimalist Merdiven Dansı

Madrid’in kalbinde, Plaza de las Descalzas’a bakan tarihi bir binada, John Pawson imzalı bir tasarım hikayesi yatıyor. Ian Schrager’ın vizyoner yaklaşımıyla hayat bulan The Madrid EDITION, 18. yüzyıldan kalma bir barok portalı merkezine alarak geçmişle geleceği aynı sahnede buluşturuyor. İspanyol mimar Pedro de Ribera’nın 1702’de Monte de Piedad şapeli için oyduğu bu portal, 1960’larda bina yıkılırken korunmuş ve yeni ofis binasının cephesine taşınmış. Şimdi ise OAB (Office of Architecture in Barcelona) ve Ruiz-Larrea’nın dönüşümüyle, otelin giriş kapısı olarak yeniden hayat buluyor.

Pawson’ın tasarımı, bu tarihi unsuru bir engel değil, ilham kaynağı olarak ele alıyor. Otelin lobisi, iki farklı giriş deneyimi sunuyor: Bir yanda koyu renkli barok ahşaplarla kaplı alt giriş ve heykelsi beyaz merdiven, diğer yanda doğrudan tarihi portaldan geçilen üst giriş. Pawson’ın imzası olan beyaz spiral merdiven, görünür korkulukları olmadan yukarı doğru kıvrılarak iki girişi birleştiriyor. Bu merdiven, adeta mekanın omurgası gibi; hem sirkülasyonu sağlıyor hem de barok detaylarla minimalizmin kontrastını vurguluyor.

Madrid EDITION’da John Pawson’ın Beyaz Merdiveni: Barok Portal ile Minimalizmin Dansı

Tarihi Doku ile Modern Dokunuşların Buluşması

Pawson’ın tasarım felsefesi, mevcut mimarinin zorluklarını projenin tanımlayıcı ilhamı olarak görüyor. Tarihi portalın dış cephede sade bir çizgiyle çerçevelenmesi, binanın neredeyse çekingen bir duruş sergilemesine neden oluyor. Ancak köşeyi döndüğünüzde, bakır bir kanopi ve yeşilliklerle çevrili ana giriş sizi karşılıyor. İçeride ise Lobby Bar, dalgalı bir tavan altında neredeyse tamamen dolaylı aydınlatmayla aydınlanıyor. Mekanın odak noktaları arasında Jean-Michel Frank’ın yeniden üretilen kanepeleri, Maison Intègre’in Ouagadougou’daki dökümhanesinde üretilen geri dönüştürülmüş bronz tabureler, Christian Astuguevieille’in halatla sarılmış sandalyeleri ve Emmanuel Levet Stenne’in tek bir Bianco Neve mermer bloğundan oyduğu bilardo masası yer alıyor. El işçiliğiyle şekillendirilmiş bakır bar ve arkasındaki kafesli şişe sergilemesi, mekana lüks bir dokunuş katıyor.

“Pawson’ın beyaz merdiveni, tarihi portalın ağırlığını dengelerken mekana adeta bir nefes alanı yaratıyor. Minimalizm burada bir kaçış değil, tarihle yüzleşmenin estetik bir biçimi.”

Madrid EDITION’da John Pawson’ın Beyaz Merdiveni: Barok Portal ile Minimalizmin Dansı

Lobinin bir köşesindeki Punch Room ise daha karanlık ve mahrem bir atmosfer sunuyor: koyu meşe paneller, bazalt taş şömine, gri pony tüyü koltuklar, fırçalanmış bakır bar ve Paris merkezli Garnier & Linker stüdyosunun bronz cilalı aynası. Ribera’nın oymaları sadece dışarıda kalmıyor; portalın hemen yanındaki İtalyan restoranının çift kat yüksekliğindeki yemek salonunda da beliriyor. Koyu meşe duvar panelleri, birkaç metre ötedeki taş işçiliğinden desen alıyor ve iki adet kaymaktaşı ile alçıdan yapılmış parça ile süsleniyor.

Türkiye’de de Benzer Bir Yaklaşım Mümkün mü?

Türkiye’de de tarihi yapıların modern iç mekanlarla buluşturulduğu örnekler görmek mümkün. Özellikle İstanbul’da, Beyoğlu ve Karaköy’deki dönüşüm projelerinde benzer bir diyalog kuruluyor. Ancak Pawson’ın yaklaşımı, tarihi unsuru bir vitrin objesi gibi sergilemek yerine, onu mekanın işlevsel bir parçası haline getirmesinde yatıyor. Türkiye’deki restorasyon projelerinde sıklıkla karşılaşılan “müzeleştirme” eğiliminin aksine, burada portal hala bir kapı olarak kullanılıyor; insanlar ondan geçiyor, onu yaşıyor. Bu, tarihi dokuyla kurulan daha organik bir ilişki biçimi.

![Madrid EDITION’da John Pawson’ın Beyaz Merdiveni: Barok Portal ile Minimalizmin Dansı](/img/haberler/2026/11/madrid-editionda-john-p

Editörün Yorumu

Pawson’ın bu projesi, minimalist tasarımın sanılanın aksine sadece “az” değil, aynı zamanda “doğru” olanı arama çabası olduğunu gösteriyor. Barok portalın ağırlığını, beyaz merdivenin hafifliğiyle dengelemesi, bir tasarımcı için ilham verici. Ancak eleştirel bir gözle bakarsak, bu tür projelerde tarihi doku bazen bir dekorasyon öğesi olarak indirgenme riski taşıyor. Madrid EDITION’da portal hala işlevsel bir kapı olarak kullanılsa da, otelin ticari kimliği, tarihi mirasın metalaşması endişesini akla getirmiyor değil.

Türkiye bağlamında ise, özellikle İstanbul’daki tarihi yarımadada benzer bir yaklaşımın uygulanabilirliği tartışılabilir. Restorasyon projelerinde sıkça gördüğümüz “müzeleştirme” eğilimi, mekanları yaşayan organizmalar olmaktan çıkarıp birer sergi nesnesine dönüştürüyor. Oysa Pawson’ın yaklaşımı, tarihi unsurları günlük yaşamın bir parçası haline getirerek onlara yeni bir soluk kazandırıyor. Türkiye’deki tasarımcılar için bu, tarihi dokuyla kurulacak daha organik bir ilişkinin kapılarını aralayabilir.

Sektörel bir öngörü olarak, önümüzdeki dönemde tarihi yapıların adaptif yeniden kullanımında minimalizmin daha fazla öne çıkacağını söyleyebiliriz. Ancak burada kritik nokta, minimalizmin bir kaçış değil, tarihle yüzleşmenin bir aracı olarak kullanılması. Peki bu neden önemli? Çünkü tasarım, geçmişi yok saymadan geleceği inşa etme sanatıdır ve Madrid EDITION bunun başarılı bir örneği olarak karşımızda duruyor.

Kaynak: Designboom | Yayın Tarihi: 17 Kasım 2026

Yazar
Piyon Haber
Tüm yazıları gör →

Yazıya Yorum Yapın



Yazıya Gelen Yorumlar 🎊

×