Salıncak ve Çanlarla Bestelenen Müzik: Céleste Boursier-Mougenot
Fransız sanatçı Céleste Boursier-Mougenot, sıradan nesneleri beklenmedik enstrümanlara dönüştürme becerisiyle tanınıyor. Normandiya İzlenimcilik Festivali kapsamında Frac Normandie’de sergilenen ‘points de suspension’ adlı enstalasyonu, ses ve hareketi bir araya getiriyor. 17. yüzyıldan kalma bir manastırın revak ve galerilerinde yer alan bu çalışma, ziyaretçileri hem fiziksel hem de işitsel bir yolculuğa çıkarıyor.
Enstalasyonun Yapısı
‘Envolée’: Salıncak ve Çan Halkası
Avlunun ortasına yerleştirilen dairesel yapı, bir zamanlar kamusal bahçelere can veren bandoları anımsatıyor. Sekiz salıncak, antika kilise çanlarının altına asılıyor ve ziyaretçileri harekete geçmeye davet ediyor. Salıncaklar yükselip alçaldıkça çanlar, hiçbir zaman aynı şekilde tekrarlanmayan değişken ritimlerle onları takip ediyor. Boursier-Mougenot, burada kolektif bir müziğin doğmasına zemin hazırlıyor. Enstalasyon, katılmayı seçenlerin jestleriyle tam anlamıyla var oluyor ve yabancıları yan yana performans sergilemeye teşvik ediyor.

“Sanatçı, salıncağın uzun kültürel geçmişini kullanarak kamusal alanda bedenin nasıl var olabileceğini yeniden düşünmemizi sağlıyor.”
‘Plage’: Cam Kırığı Tarlası
Enstalasyonun altında ‘plage’ adı verilen 900 metrekarelik bir ezilmiş cam alanı uzanıyor. Parıldayan yüzeyi, kristalimsi bir su kütlesini anımsatıyor. Işığı ve hareketi yansıtan bu alan, manastır revakını aynı anda hem kuru hem de sıvı görünen belirsiz bir manzaraya dönüştürüyor.

İç Mekan Deneyimi: Camera Obscura
Deneyim iç mekanda ‘camera obscura’ ile devam ediyor. Boursier-Mougenot, camera obscura’nın optik prensibini sergi alanı ölçeğine genişletiyor. Dışarıdaki tüm enstalasyon, galeride ters bir şekilde yansıtılırken, asılı salıncaklar ziyaretçileri ters bir ufkun altında duraklamaya davet ediyor. Bu alanda, avluda üretilen ses görüntüden ayrılmaz hale geliyor ve iki enstalasyonu algıya dair ortak bir keşifle birleştiriyor. Çanlar aynı zamanda hareketli görüntü deneyimini şekillendirerek görme ve işitme arasındaki sınırları ortadan kaldırıyor.
Sanatçının Yaklaşımı
Boursier-Mougenot, pratiği boyunca hiçbir zaman enstrüman olması amaçlanmayan nesnelerden müzik çıkarıyor ve gündelik malzemelerle durumlar aracılığıyla beklenmedik rezonans biçimleri ortaya koyuyor. Frac Normandie’deki araştırması, mimariyi ve geçici olarak orayı işgal eden insanları kapsıyor. Ziyaretçilerden tamamlamaları istenen şey, sadece bir iş değil, aynı zamanda bir deneyim.

Editörün Yorumu
Bu enstalasyon, tasarımın sadece görsel değil, işitsel ve kinestetik bir deneyim olabileceğini gösteriyor. Boursier-Mougenot’un salıncakları bir enstrümana dönüştürme fikri, kamusal alanın pasif kullanımını aktif katılıma çeviriyor. Türkiye’de de benzer bir yaklaşım, örneğin bir parkta veya meydanda, toplumsal etkileşimi artırmak için kullanılabilir. Özellikle pandemi sonrası insanların bir araya gelme ihtiyacı düşünüldüğünde, bu tür enstalasyonlar hem sanatsal hem de sosyal bir işlev görebilir. Önümüzdeki yıllarda, katılımcı enstalasyonların kamusal alan tasarımında daha fazla yer alacağını öngörüyorum.

Kaynak: Designboom | Yayın Tarihi: 18 Temmuz 2026





