Ana Sayfa › Haberler › Mimarlık

Sharjah Trienali’nden 8 Tasarım Dersi

Sharjah Mimarlık Trienali, antropoloji merceğiyle mimarlığa bakıyor. Vyjayanthi Rao küratörlüğünde 8 ilham verici proje ve tasarım dersleri.

· Piyon Haber · Dezeen

Share:

Sharjah Mimarlık Trienali’nden 8 Tasarım Dersi

Mimarlık dünyası, her üç yılda bir Birleşik Arap Emirlikleri’nin Sharjah kentinde buluşuyor. Bu yılki etkinlik, alışıldık mimarlık sergilerinden farklı olarak antropoloji disiplinini merkeze alıyor. Küratörlüğünü antropolog Vyjayanthi Rao’nun üstlendiği trienal, “Architecture Otherwise: Building Civic Infrastructure for Collective Futures” (Başka Türlü Mimarlık: Kolektif Gelecekler için Sivil Altyapı İnşa Etmek) temasıyla beş ay boyunca devam ediyor. Rao, mimarlık öğrencileriyle sürekli diyalog halinde olduğunu belirterek, “Bir akademisyen olarak her zaman kendinizi disiplininizle tanımlamanız beklenir. Oysa hayat pratiği içindeyken kendinizi sınırlamak anlamsız” diyor. Bu yaklaşım, trienalin genel çerçevesini de özetliyor: mimarlık, yalnızca bina yapmak değil, insanların yaşam biçimlerini anlamak ve onlara alan açmak.

Öne Çıkan Projeler

1. Curry J Hackett’in “Open the School” Enstalasyonu

Sanatçı Curry J Hackett, Old Al Jubail Sebze Pazarı’nın genişliğini kaplayan bir gölgelik yerleştirmiş. Bu örtü, ABD’nin Virginia eyaletindeki Prince Edward County’de yaşayan siyah topluluğun, Sivil Haklar Hareketi sırasında okulların kapatılmasıyla oluşturduğu doğaçlama öğrenme alanlarına bir saygı duruşu. Enstalasyonun iki ucundaki eski tezgahlarda dönemin arşiv görüntüleri ve Rosenwald Okulları’na ait fotoğraflar gösteriliyor. Hackett, “Entegrasyon yerine okullar beş yıl boyunca kapalı kaldı ve öncesinde aşırı kalabalıkla boğuşuyorlardı. Yerel yönetim, kalabalığı azaltmak için ‘katran kağıdı barakaları’ finanse etti; bunlar derme çatma ve moral bozucu yapılardı” diyor. Enstalasyon, ses ve görüntüyle bu yerel hikayeyi Rosenwald Okulları’nın Güney’deki bölgesel hikayesiyle harmanlıyor.

Sharjah Mimarlık Trienali’nden 8 Çarpıcı Tasarım Dersi

2. Abari’nin “Weaving Spaces” Yapısı

Araştırma ve inşaat stüdyosu Abari, bambu çerçeveden yapılmış çadır benzeri bir yapı sergiliyor. Ancak yapının boyutu, malzeme düzenlemelerindeki zorluklar nedeniyle sınırlı tutulmuş. Aslında bu, Nepal’de inşa edilen daha büyük bir pavyonun bir modülü. Tasarım, bambu dokuma atölyelerine ev sahipliği yapacak gezici bir mekan olarak düşünülmüş. Abari’nin çalışmaları bambu ile inşaata dayandığı için BAE’de tam bir enstalasyon oluşturmak mümkün olmamış; küresel tedarik zinciri ve düzenlemeleri karşılamak zor. Yine de bu modül, malzeme ve zanaat odaklı yaklaşımın gücünü gösteriyor.

“Mimarlık, yalnızca bina yapmak değil; insanların dünyayı nasıl gördüğünü anlamak ve o görüşe alan açmaktır.” — Vyjayanthi Rao

Sharjah Mimarlık Trienali’nden 8 Çarpıcı Tasarım Dersi

3. Diğer Dikkat Çeken İşler

Trienalde ayrıca, topluluk odaklı tasarımlar, yerel malzemelerle üretim, kamusal alanın yeniden yorumlanması gibi konulara odaklanan çeşitli enstalasyonlar ve sergiler yer alıyor. Her biri, mimarlığın disiplinlerarası doğasını vurguluyor. Örneğin, atık malzemelerle inşa edilen yapılar, döngüsel ekonomiye dair güçlü mesajlar veriyor. Bir başka proje, göçmen toplulukların mekan kullanımını belgeliyor ve tasarıma ilham veriyor.

Tasarımcılar İçin Çıkarımlar

Sharjah Trienali, mimarlık pratiğinin sınırlarını genişletmek isteyenler için bir laboratuvar gibi. Antropolojik yaklaşım, tasarımcılara “kimin için tasarlıyorum?” sorusunu sormayı öğretiyor. Katılımcı projeler, malzeme kısıtlarının yaratıcılığı nasıl tetiklediğini gösteriyor. Özellikle Abari’nin bambu yapısı, yerel malzeme ve zanaatın küresel düzenlemelerle çatışmasını gözler önüne seriyor. Bu tür etkinlikler, mimarlık eğitiminde ve pratiğinde disiplinlerarası işbirliklerinin önemini bir kez daha hatırlatıyor.

Sharjah Mimarlık Trienali’nden 8 Çarpıcı Tasarım Dersi


*Bu trienal, mimarlığın

Editörün Yorumu

Sharjah Trienali, mimarlığın sadece estetik değil, aynı zamanda toplumsal bir pratik olduğunu bir kez daha hatırlatıyor. Özellikle Curry J Hackett’in işi, mekânın hafıza ve direnişle nasıl örüldüğünü gösteriyor. Türkiye’de de benzer şekilde, kentsel dönüşüm projelerinde yerel toplulukların sesini duymak, tasarım sürecine dahil etmek kritik. Abari’nin bambu yapısı ise malzeme seçiminin politik bir eylem olduğunu vurguluyor. Ülkemizde ahşap ve kerpiç gibi geleneksel malzemelerin modern yorumlarla buluşması, sürdürülebilirlik açısından büyük potansiyel taşıyor. Gelecekte, iklim kriziyle mücadelede mimarların rolü daha da artacak; bu tür etkinlikler, disiplinlerarası işbirliklerinin önemini gösteriyor.

Peki bu neden önemli? Çünkü mimarlık, sadece bina yapmak değil; insanların dünyayı nasıl gördüğünü anlamak ve o görüşe alan açmaktır.

Kaynak: Dezeen | Yayın Tarihi: 16 Kasım 2026

Yazar
Piyon Haber
Tüm yazıları gör →

Yazıya Yorum Yapın



Yazıya Gelen Yorumlar 🎊

×