Kendimizi Anlatmak İçin Yaratık İcat Ediyoruz
Sergi Bilgileri
Tarih ve Mekân
Tarihler: 14-28 Kasım 2026
Mekan: ArtSharing lab&gallery, Via Giulio Tarra 64, 00151 Roma
Açılış: 14 Kasım 2026, 17:00
Küratörler ve Sanatçılar
Küratörler: Tuğçe Kalpar, Penelope Filacchione
Sanatçılar: Daniela Budişteanu, Ramon Karolan, Emren Zeytinoğlu, Dilara Yerlikaya, Taha Düzler, İzel Yücel, Hazal Şerifoğlu, Yıldırım Yazganarıkan, Ece Ebrar Sözkesen
Sanatsal iş birliği: Creative Circle, Paper People Project ve ArtSharing lab&gallery
Sergi Hakkında
14-28 Kasım tarihleri arasında Roma’daki ArtSharing lab&gallery, Kendimizi Anlatmak İçin Yaratık İcat Ediyoruz adlı grup sergisine ev sahipliği yapıyor. Farklı pratik ve dillerden sanatçılar, tek bir soru etrafında bir araya geliyor: İnsanın doğrudan söyleyemediklerini bir yaratık söyleyebilir mi?
Hazal Şerifoğlu
Seramik, illüstrasyon, resim, heykel, fotoğraf ve sinema: her sanatçı kendi yaratığını icat ediyor ve ona bir korkuyu, bir kırılganlığı, bir dönüşümü emanet ediyor. Ortaya, ziyaretçinin her figürün karşısında kendini bir aynanın önünde bulduğu bir rota çıkıyor.
Dilara Yerlikaya
Küratöryel Metin
Kelimeler yettiği yerde konuşuruz; yetmediği yerde yaratıklar icat ederiz, yeni şeyler, yeni biçimler, yeni simgeler üretiriz. Dilin sınırına her geldiğimizde elimizi başka bir dile uzattık: çizgiye, renge, forma, sese. Sevincimizi de yasımızı da, korkumuzu da sevdamızı da, yaşadığımız olayları da bu dille anlattık. Söylenenler uçup gider; üretilenler kalır. Bu yüzden her çizgi, her heykel, her imge geleceğe bırakılmış küçük bir iz, tarihe düşülmüş bir not oldu. Mağara duvarına bir hayvan çizdik, çünkü korkumuza bir yüz vermek istedik. Bir tanrı heykeli yonttuk, çünkü gücümüzün ve çaresizliğimizin sınırını görünür kılmanın başka yolu yoktu. Kendimizi anlatabilmek için her çağda yeni bir yaratığa can verdik. Bugün de aynı şeyi yapıyoruz, sadece malzeme değişti.
Hazal Şerifoğlu
Kendimizi Anlatmak İçin Yaratık İcat Ediyoruz, bu kadim dürtünün bugünkü halini bir araya getiriyor. Dokuz sanatçı, dokuz farklı yaratık icat ediyor: biri grotesk bir form olarak insanın içindeki karanlığı, biri kırılgan bir figür olarak toplumsal maskeleri, biri organik bir seramik beden olarak dönüşümü, biri fotoğrafın soğuk atmosferinde yalnızlığı taşıyor. Malzemeler farklı (seramik, fotoğraf, figür, soyutlama, doğal materyal) ama hepsi aynı içgüdüden doğuyor: doğrudan söyleyemediklerimizi, bir yaratığın bedenine emanet etmek.
Dilara Yerlikaya
Bu sergi bir bestiyer değildir. Bir itiraf defteridir, sadece dili değişmiştir. Ziyaretçi, her yaratığın karşısında aslında bir aynaya bakar; sorulan soru hep aynıdır: Bugün insan, tam olarak neye dönüştü?
Dilara Yerlikaya
