Gezegen Odada: Tasarımda Karşılıklılık ve Posthümanizm
Gezegen Odada: Tasarımda Karşılıklılık
Designboom’un son editoryal dosyası, tasarımın insan merkezli bakış açısına köklü bir eleştiri getiriyor: ‘Posthümanist ütopyalar’ başlığı altında, bir evin kedi gözünden nasıl görüneceğini, bir deniz duvarının istiridye için şeklinin ne olacağını, bir bahçenin arı görüşüne göre nasıl tasarlanacağını soruyor. Bu sorular, tasarımın yalnızca insan için değil, gezegenin tüm sakinleriyle birlikte yapılması gerektiğini vurguluyor.
İnsan Merkezli Tasarımın Ötesi
Yazı, Vitruvius’tan Le Corbusier’nin Modulor’una kadar uzanan insan ölçeğine dayalı tasarım geleneğini hatırlatıyor. 1950’lerde Henry Dreyfuss’un Josephine, Joe ve Joe Jr. isimli veri setleri, endüstriyel tasarımın standartlarını belirlemişti. Ancak bu standartlar, yalnızca tek bir müşteriye hizmet ediyordu: insan. Oysa artık müşteri listesi genişliyor; Ian McHarg’ın 1969’daki ‘Design with Nature’ kitabı ve Rachel Carson’ın ‘Silent Spring’ eseri, doğayı tasarım sürecine dahil etmenin önemini vurguluyor.