#Geleneksel-Zanaat Etiketi

Bambu İskelelerden Doğan Sığınak: Makao’da Sürdürülebilir Mimarlık

Bambu İskelelerden Doğan Sığınak: Makao’da Sürdürülebilir Mimarlık

Makao’nun Sai Van Gölü kıyısında, geleneksel bambu iskelelerden inşa edilen Bamboo Pagoda, geçici bir dinlenme alanı olarak dikkat çekiyor. Impromptu Projects tarafından tasarlanan yapı, sürdürülebilirlik ve kültürel mirası bir araya getiriyor. Peki, bu mütevazı malzeme nasıl oluyor da hem estetik hem de işlevsel bir mekâna dönüşüyor? Gelin, tasarımcılar için ilham verici detaylara birlikte bakalım.

Geleneksel Zanaatın Yeniden Yorumu

Bamboo Pagoda, sekizgen bir tabandan yükselen ve yukarı doğru daralan geleneksel pagoda geometrisini ödünç alıyor. Yaklaşık 13 metre yüksekliğindeki yapı, ince bambu direklerden oluşan açık iskeletiyle dikkat çekiyor. Bu iskelet, geleneksel bağlama teknikleriyle birleştirilmiş. Tasarımın en güçlü yanı, yapısal bağlantıların ve destek elemanlarının gizlenmek yerine ifadenin bir parçası haline gelmesi. Zanaat burada hem çerçeveyi hem de karakteri oluşturuyor.

Algoritmik Hasır: Geleneksel Zanaat ve Hesaplamalı Tasarım

Algoritmik Hasır: Geleneksel Zanaat ve Hesaplamalı Tasarım

Geleneksel bir zanaat, algoritmaların ritmiyle yeniden doğuyor. Hindistan merkezli Prelab Design Studio’nun kurucusu mimar Priyanka Narula, Wicker Story projesinde hasır işçiliğini hesaplamalı tasarımla buluşturarak hem kültürel mirası koruyor hem de modern tasarımın sınırlarını zorluyor. Proje, Narula’nın uzun soluklu bir arayışının ürünü: “Hesaplamalı tasarımın tipik olarak gerektirdiği endüstriyel altyapı olmadan algoritmik olarak karmaşık formları nasıl gerçekleştirebiliriz?”

Zanaatın Dijital Dönüşümü

Hasır işçiliği, yüzyıllardır birçok kültürde varlığını sürdüren bir el sanatı. Ancak Narula, bu geleneksel tekniği dijital tasarım araçlarıyla birleştirerek hem kültürel mirası koruyor hem de modern tasarımın sınırlarını zorluyor. Proje, hesaplamalı tasarımın genellikle yüksek teknolojili üretim tesislerine ihtiyaç duyduğu algısını kırıyor. Bunun yerine, düşük teknolojili ama yaratıcı bir süreçle karmaşık formlar elde edilebileceğini gösteriyor. Örneğin, belirli bir hasır örgü tekniği olan günlük döngü (her sırada farklı bir desen için parametre değiştirme) kullanılarak organik benzeri yüzeyler yaratılıyor.

Venedik Bienali’nde Fas Rüzgarı: Asǝṭṭa ile Eşiğin Dönüşümü

Venedik Bienali’nde Fas Rüzgarı: Asǝṭṭa ile Eşiğin Dönüşümü

Bu yıl Venedik Bienali, sanat ve mimarlık dünyasına Fas Krallığı’nın ilk ulusal pavyonunu sunarak tarihe not düşüyor. Arsenale’deki Artiglierie bölümünde ziyaretçilerini ağırlayan pavyon, çok disiplinli sanatçı Amina Agueznay’ın imzasını taşıyan “Asǝṭṭa” adlı anıtsal enstalasyonla, geleneksel zanaatların ve ortak hafızanın derinliklerine doğru eşsiz, düşündürücü bir yolculuğa çıkarıyor. Agueznay, Designboom’a verdiği demeçte projesini, “ikinci bir deri veya bir membran gibi açılan, tamamen sürükleyici bir enstalasyon” olarak tarif ediyor; Fas’ın köklü kültürel kimliğini modern sanatın evrensel diliyle ustaca birleştiriyor.

Bedevi Dokuma Mirası: Abeer Seikaly ile Geleceğe Dokunuş

Kadim Bilgiden Doğan Mimarlık: Abeer Seikaly’nin Vizyonu

Tasarım dünyasında yenilik, çoğu zaman en kadim bilgilerde gizlidir. Özellikle de dünyanın çalkantılı coğrafyalarında, yerinden edilme ve iklim değişikliği gibi zorlu koşullar altında, mekanların nasıl yaratıldığı ve sürdürüldüğü sorusu her zamankinden daha kritik hale geliyor. İşte bu noktada Ürdünlü-Filistinli tasarımcı Abeer Seikaly, Bedevi dokuma geleneğinin asırlık bilgeliğine kulak vererek mimarlığı yeniden tanımlıyor. Seikaly’nin pratiği, geleneksel tekstillerin ve el sanatlarının kadim bilgeliğinden ilham alarak, modern dünyanın istikrarsızlığına çözüm sunan malzeme sistemlerine odaklanıyor. O, tasarımı bağlamından izole etmek yerine, mimarlığı insanlarla ve kullanımla birlikte evrimleşen canlı bir süreç olarak ele alıyor.