#Mimarlik Etiketi

Smiljan Radić: Kalıcı ve Geçici Mimarlığın Sıra Dışı Ustası

Mimarlık dünyası, sınırları zorlayan, kalıplara sığmayan ve her bir eseriyle ezber bozan isimleri nadiren görür. İşte Smiljan Radić Clarke, tam da böyle bir mimar: Şili’nin aykırı sesi, zamanın katmanlarını yapılarına işleyen bir usta. O, alışılmış kategorizasyonlara direnen, kendine has bir dil ve eserler bütünü ortaya koymuştur. Yapıtları, adeta zamanın katmanlarını bünyesinde barındırır; hem kadim bir tarihin izlerini taşır hem de şaşırtıcı bir kırılganlık hissiyle çağdaş bir geçiciliği kucaklar. Radić, mimarlığı sadece bir yapı inşa etme eylemi olarak değil, aynı zamanda malzeme davranışlarını ve yapısal algıyı sürekli test ettiği açık bir deney alanı olarak görür.

Eduardo Souto de Moura: Mimarlık Bir Tesadüf Mü, Evrim Mi?

Eduardo Souto de Moura: Mimarlık Bir Tesadüf Mü, Evrim Mi?

Pritzker ödüllü Portekizli usta mimar Eduardo Souto de Moura’nın kariyerine yön veren şaşırtıcı başlangıcını hiç merak ettiniz mi? Kendisi, bu yolculuğun aslında neredeyse bir tesadüf eseri başladığını dile getiriyor. Dezeen tarafından hazırlanan özel bir video serisinin ilk bölümünde konuşan Souto de Moura, mimarlık eğitimini seçmesindeki temel motivasyonun, tarih, felsefe, çizim ve fizik gibi ilgi duyduğu konuların peşinden gitme arzusu olduğunu ifade ediyor. Bu içten anlatım, büyük bir vizyonerin başlangıç noktasını anlamamız için değerli bir pencere aralıyor.

Ütopya, Tasarım ve Gelecek: Değişimle Sürekliliğin İzinde

Bana bir zamanlar Sir Peter Cook’un söylediği şu sözler, ‘Ütopya fikrine katılmıyorum,’ mimarlık dünyasına dair ne bildiğimi sorgulatmaya yetmişti. 1960’ların mimarlık hayal gücünü adeta yeniden tanımlayan avangart kolektif Archigram’ın kurucu ortağından gelen bu ifade beni şaşırtmıştı. Ancak Cook, o bilindik hayalperest pragmatizmiyle hemen açıklık getirdi: ‘Genellikle ütopyanın bir dünya, gerçeğin ise başka bir dünya olduğu söylenir. Ama bence aralarında bir ayrım çizgisi yok.’

Cook’un bu yorumu bana hemen Oscar Wilde’ın meşhur gözlemini hatırlattı: ‘Ütopyayı içermeyen bir dünya haritasına bakmaya bile değmez, zira o, İnsanlığın her zaman ayak bastığı tek ülkeyi dışarıda bırakır. Ve İnsanlık oraya vardığında, dışarıya bakar, daha iyi bir ülke görür ve yelken açar. İlerleme, Ütopyaların gerçekleşmesidir.’ Wilde’ın net bir şekilde kavradığı ve Cook’un da ustaca ima ettiği gibi, ütopya, gerçekliğin ötesinde, ulaşılamaz bir mekan değil; tam aksine, bugünü dönüştürmek için bir düşünce biçimi, mevcut olanı söküp, potansiyel olana yer açmak için güçlü bir araçtır.

Letonya’da Sovyet Sığınakları: Çim Kaplı Bir Aile Evi Yükseliyor

Letonya’da Sovyet Sığınakları: Çim Kaplı Bir Aile Evi Yükseliyor

Bir zamanlar soğuk savaşın izlerini taşıyan askeri yapılar, şimdi sıcak bir yuvaya dönüşebilir mi? Letonya’nın rüzgarlı Saraiki kıyısında, Open Architecture Design (OAD) tarafından tasarlanan ‘SAR’ projesi, tam da bu sorunun ilham verici yanıtını sunuyor. Baltık kıyı şeridinin hassas kumul habitatlarını korumak amacıyla Sovyet döneminde inşa edilen terk edilmiş askeri sığınaklar, OAD sayesinde çok kuşaklı bir ailenin modern ve sürdürülebilir yaşam alanına evrildi. Bu dönüştürücü proje, tarihin izlerini taşıyan askeri altyapıyı doğayla iç içe, çağdaş bir konut mimarisine entegre ederek hem geçmişe saygı duruşunda bulunuyor hem de geleceğin tasarımlarına ışık tutuyor.

Pritzker Radić’in! AI ve Ive ile Mimarlıkta Yeni Dönem Başlıyor

Pritzker Radić’in! AI ve Ive ile Mimarlıkta Yeni Dönem Başlıyor

Bu hafta tasarım ve mimarlık dünyasında öyle çarpıcı gelişmeler yaşandı ki, Sen Piyon dergisi olarak her birini titizlikle mercek altına aldık. Şilili vizyoner Smiljan Radić’in Pritzker Mimarlık Ödülü’nü kucaklamasından, yapay zekanın tasarım süreçlerini yeniden tanımlamasına, Jony Ive’ın estetik dokunuşlarından Latin Amerika’nın zirvesine çıkan yeni bir kuleye kadar, geleceği şekillendiren bu anları sizler için derledik.

Smiljan Radić: Şiirsel Mimarinin Pritzker’li Sesi

Şilili mimar Smiljan Radić, sanatsal cesareti ve deneysel yaklaşımlarıyla tanınıyor. Yapılarında doğal malzeme kullanımı, yerel dokuya saygı ve mekânla kurduğu derin ilişki, onu çağdaş mimarlığın en özgün seslerinden biri haline getiriyor. Radić, sıradan olanı sıra dışı bir perspektifle ele alarak her projesinde bir hikaye anlatıyor.

Net Sıfır ve Doğayla Uyum: Ontario’nun Yeni Feneri Yükseliyor

Ontario’nun Bilimsel Kalbi: Koffler Rezervi’nde Yeni Bir Yaşam

Ontario’nun yemyeşil kalbinde, bilim ve doğanın birbirine fısıldadığı bir yer hayal edin. Kanadalı stüdyo Montgomery Sisam Architects, Toronto Üniversitesi Koffler Bilimsel Rezervi için tam da böyle çarpıcı bir araştırma ve eğitim merkezi tasarladı. Oak Ridges Moraine bölgesinde, Toronto’nun hemen dışında yer alan merkez, maruz kütle ahşap yapısıyla (yapının iskeletinin ve yüzeylerinin ahşap olarak bırakılmasıyla) ve iddialı net sıfır karbon ve enerji hedefleriyle (tükettiği enerjiyi kendi üreten ve karbon salımını sıfırlayan bir yaklaşımla) dikkat çekiyor. Toplam 2.680 metrekarelik yapı, 350 hektarlık bir alana yayılmış rezervin kalbinde, ekoloji ve çevre biyolojisi çalışmalarına ev sahipliği yapıyor. Mayıs 2025’te tamamlanan projenin her aşamasına, merkezin bilimsel hedefleri yön verdi.

Smiljan Radić: 2026 Pritzker’in ‘Kırılgan’ Mimarı

Smiljan Radić: 2026 Pritzker’in ‘Kırılgan’ Mimarı

Mimarlık dünyasının en saygın ödülü Pritzker’in 2026 yılı kazananı belli oldu: Şilili vizyoner Smiljan Radić. Onun “hemen tanınabilir ancak kavramsal olarak kaçamak” yapıları, jüriyi büyüleyerek bu büyük unvanın 55. sahibi yaptı. Radić’in mimarisi, kalıcılık ve kırılganlık arasındaki hassas dengeyi işleyerek, insan deneyiminin derinliklerine dokunan, “sakin ve neşeli bir barınak” sunuyor. Bu, onun tasarım felsefesinin kalbinde yer alan ve her projesine damga vuran bir yaklaşım.

Pritzker 2026: Smiljan Radić Clarke’ın Şili’den Yükselen Kırılgan Mimarisi

Pritzker 2026: Smiljan Radić Clarke’ın Şili’den Yükselen Kırılgan Mimarisi

Mimarlık dünyasının en prestijli ödülü Pritzker, 2026 yılında adını pek çoklarına göre daha “sıradışı” bir isme yazdı: Şili’nin başkenti Santiago’da 1965 yılında doğmuş, Hırvat kökenli mimar Smiljan Radić Clarke. Bu ödül, Radić Clarke’ın çağdaş mimariye getirdiği benzersiz vizyonun ve sınırları zorlayan tasarımlarının uluslararası alanda tescillendiğinin güçlü bir kanıtı. Onun eserleri, adeta bir estetik belirsizlik denizinde yol alan, atalardan kalma bir harabe ile fütüristik bir yapı arasında gidip gelen, zamansal ve dokunsal bir sığınak işlevi görüyor. Radić Clarke’ın sanatı, özellikle biz tasarımcılara ilham veren, malzeme ve duygu arasındaki derin bağı keşfetme yolculuğuna davet ediyor.

TikTok’un Yeni Mimarları: DIY Akımı Sektörü Nasıl Şekillendiriyor?

Geleceğin ‘Starmimarı’ Bir TikToker mı Olacak?

Mimarlık dünyasının kapıları, geleneksel olarak uzun eğitim süreçleri, prestijli projeler ve sektörün belirlediği zorlu merdivenlerle açılırdı. Ancak bu köklü dinamikler, dijital rüzgarların etkisiyle hızla yön değiştiriyor. Özellikle TikTok gibi platformlar, tamamen amatör bir ruhla hareket eden, kendi ‘kendin yap’ (DIY - Do It Yourself) projelerini inşa eden kişilerin yükselişine sahne oluyor. Acemi ama tutkulu bu inşaatçılar, basit bir kabin yapımından karmaşık mini evlere uzanan maceralarını, başarılarını ve hatta başarısızlıklarını milyonlarla paylaşarak büyük bir takipçi kitlesi kazanıyorlar. Peki bu yeni, erişilebilir tasarım ve inşaat akımı, profesyonel mimarlığın geleceği için ne gibi çıkarımlar barındırıyor? Sen Piyon olarak bu dönüşümü yakından inceliyoruz.

Norveç’te Minimalizmin Sıcak Yüzü: Waelgaard Salim Evi

Sadelikteki Zenginlik: Waelgaard Salim’den Norveç’te Minimalist Bir Tatil Evi

Norveç’in yemyeşil Grimstad kasabasının eteklerinde, doğanın kucağında yükselen House Grimstad, sadece bir tatil evi değil, aynı zamanda iddialı bir tasarım felsefesinin de ilanı. Yerel stüdyo Waelgaard Salim Arkitekter’in imzasını taşıyan bu yapı, dışarıdan koyu, katran lekeli ahşap kaplamasıyla gizemli bir hava taşısa da, içeri adım attığınızda ladin ağacının samimi sıcaklığıyla adeta bir kucaklama karşılıyor sizi. 160 metrekarelik bu özel tatil evi, dört kişilik bir aile için tasarlanmış olmasına rağmen, mimarların “indirgeme testi” olarak tanımladığı bir felsefenin canlı bir örneği.

Brasilia’da Yeşil Dönüşüm: WTC Biotic, Geleceği Şekillendiriyor

Brasilia’da Yeşil Bir Devrim: WTC Biotic, Kentsel Peyzajı Yeniden Tanımlıyor

Brasilia: Modern mimarinin taşa kazınmış bir manifestosu… 1950’lerde Lucio Costa, Oscar Niemeyer ve Joaquim Cardozo gibi dehaların eliyle şekillenen bu ikonik şehir, zamanla katı fonksiyonel ayrımcılığının getirdiği zorluklarla yüzleşti. Kentin dinamik yaşam ritmine ayak uydurmakta yetersiz kalan bu yapı, şimdi radikal bir dönüşümün eşiğinde. İşte tam da bu noktada, Brezilyalı stüdyo Architecture Office, şehrin geleceğine yön verecek iddialı bir projeyle sahneye çıkıyor: Biotic Gelişim Bölgesi’nde (yüksek teknoloji ve inovasyon odaklı yeni bir kent bölümü) konumlanacak olan “World Trade Center Biotic” (WTC Biotic). Bu proje, Brasilia’nın mimari mirasını saygıyla anarken, onu geleceğe taşıyacak radikal bir “yeniden programlama” vaat ediyor.

Mimarlıkta ‘Serbest Tasarım’ İllüzyonu: Riskler ve Gerçekler

Mimarlıkta ‘Serbest Tasarım’ İllüzyonu: Riskler ve Gerçekler

Göz alıcı bir yapı, sadece estetik bir deha işi midir, yoksa arkasında görünmeyen bir bilgi ve sorumluluk ağı mı yatar? Mimarlık dünyası, ‘serbest tasarım’ adı altında yükselen tartışmalarla çalkalanıyor: Gerçekten herkes bina tasarlayabilir mi? Mimarlık camiasının bitmek bilmeyen, can alıcı tartışmalarından biri olan bu konu, geçtiğimiz yıl İngiliz Kraliyet Mimarlar Enstitüsü (RIBA) başkanı Chris Williamson’ın mimarlar sicilinden istifası ve İngiltere Hükümeti’nin Londra’daki trajik Grenfell Kulesi yangını soruşturması tavsiyeleri üzerindeki çalışmalarıyla yeniden alevlendi. Mimarlık basını bu hayati meseleyi bazen sessizce, bazen de hararetle ele alıyor. Tartışmanın bir tarafında, planlama veya bina yönetmelikleri gibi kritik fonksiyonların yalnızca nitelikli profesyonellerle sınırlı kalması gerektiğini savunanlar, ‘daha büyük kamu güvenliği’ argümanını ortaya koyuyor. Diğer tarafta ise, bu kısıtlamaları ‘korumacılık’ olarak niteleyenler, halkın dilediği takdirde niteliksiz kişileri seçme hakkına sahip olması gerektiğini dile getiriyor. Peki, gerçekten ‘mutlak serbestlik’ diye bir kavramdan söz edebilir miyiz mimarlıkta, yoksa bu, denetimsiz, ‘kovboy pratiğini’ mi cesaretlendiriyor?

Mimarlıkta Kadın Gücü: Dünden Bugüne, Yarına İlham

Mimarlıkta Kadın Gücü: Dünden Bugüne, Yarına İlham

Her yıl, Uluslararası Kadınlar Günü geldiğinde, mimarlık dünyasında kadınların yeri ve görünürlüğü üzerine bitmeyen bir tartışma yeniden alevlenir. Bu özel günler, çoğu zaman öne çıkan figürleri ve ilham veren projeleri kutlamakla sınırlı kalsa da, aslında çok daha derin ve katmanlı bir yolculuğun sadece küçük bir yansımasıdır. Zira mimarlık, kadınların katkılarını kabullenme ve takdir etme yolunda uzun ve meşakkatli bir mücadele yürütmektedir.

Son yıllarda, mimarlık mesleği önemli değişimler geçirse de, geçmişin gölgesi hala kendini hissettiriyor. Kadınlar için fırsatlar genişledi, katılım oranları arttı ve meslek daha kapsayıcı bir yapıya bürünmeye başladı. Fakat tüm bu olumlu gelişmelere rağmen, köklü yapılar ve yerleşik önyargılar, kariyer gelişimlerini ve mimari eserlerin görünürlüğünü şekillendirmeye devam ediyor.

Pritzker Ödülü Krizde: Mimarlığın Geleceği İçin Bir Fırsat mı?

Pritzker Ödülü Krizde: Mimarlığın Geleceği İçin Bir Fırsat mı?

Mimarlık dünyasının en prestijli ödülü Pritzker Mimarlık Ödülü, 2026 yılı duyurusunun ertelenmesiyle gündemde. Bu gecikmenin ardında, ödülün patronu Tom Pritzker’in Jeffrey Epstein skandalıyla bağlantılarının ortaya çıkması yatıyor. Bu şok edici gelişme, Pritzker’in sadece bir finansal krizi değil, aynı zamanda mimarlık camiasındaki derin tartışmaları ve değişen değerleri de gün yüzüne çıkarıyor. Peki, bu kriz, mimarlık dünyasının ve ödülün kendisinin geleceğini yeniden düşünmek için bir dönüm noktası olabilir mi?

Beyaz Saray’ın Yeni Ekine Halktan Büyük Tepki: Mimarlık Neyi Yansıtmalı?

Beyaz Saray’ın Doğu Kanadı Projesi: Halkın Sesi Mimarlık Sınırlarını Zorluyor

Amerika Birleşik Devletleri’nin en ikonik yapılarından Beyaz Saray’ın Doğu Kanadı için önerilen yeni balo salonu projesi, ülkenin gündemine oturdu. Ulusal Başkent Planlama Komisyonu (NCPC), projenin nihai planlarını incelemeye hazırlanırken, kamuoyundan rekor düzeyde, 32.000’den fazla yorum aldı. Bu yorumların büyük çoğunluğu ise projenin derhal durdurulması yönündeydi. Bu durum, tarihi ve sembolik yapılar üzerinde yapılan değişikliklerin, sadece teknik bir mesele olmanın ötesinde, derin toplumsal tartışmaları da beraberinde getirdiğini bir kez daha gözler önüne serdi.

Donmuş Gölde Renkli Dokunuş: Yorgan Şanti, Kışa Sanatsal Bir Bakış

Donmuş Gölde Renkli Dokunuş: Yorgan Şanti, Kışa Sanatsal Bir Bakış

Minneapolis’in donmuş göl yüzeyinde yükselen “Yorgan Şanti” (Quilt Shanty) projesi, sanatçılar Emily Quandahl ve Madeline Cochran’ın imzasını taşıyan büyüleyici bir halk sanatı enstalasyonu. Yıllık “Art Shanty Projects” programının bu yılki kış sezonu için 26 Ocak 2026 tarihinde kurulan bu geçici yapı, bölgeye özgü buz balıkçılığı barınağını tekstil, renk ve tarımsal formlar aracılığıyla yeniden yorumluyor. Soğuk ve beyaz bir manzara içinde, yama işi renklerin ve ilginç formun bu buluşması, tasarım dünyasına ilham veren, sıcak ve düşündürücü bir deneyim sunuyor.

Zaha Hadid Mirası Üzerindeki Hukuki Zafer: Schumacher’in Yolu Açıldı

Zaha Hadid Mirası Üzerindeki Hukuki Zafer: Schumacher’in Yolu Açıldı

Mimarlık dünyasının en ikonik isimlerinden Zaha Hadid’in adını taşıyan ve onun vizyonunu sürdüren Zaha Hadid Architects (ZHA), önemli bir hukuki mücadelenin ardından yeni bir dönemeçle karşı karşıya. Stüdyonun lideri Patrik Schumacher, Zaha Hadid Vakfı ile uzun süredir devam eden isim hakkı davasını temyiz mahkemesinde kazanarak, stüdyonun geleceği ve isim kimliği üzerindeki kısıtlamaların kalkmasına giden yolu açtı. Bu karar, sadece ZHA için değil, kurucusunun ardından varlığını sürdüren tüm tasarım ofisleri ve markalar için emsal teşkil edebilecek nitelikte.

Barbara Buser’a Jane Drew Ödülü: Sürdürülebilir Mimarlığın Öncü Kadını

Barbara Buser’a Jane Drew Ödülü: Sürdürülebilir Mimarlığın Öncü Kadını

Mimarlık dünyası, 2026 Jane Drew Ödülü’nün sahibi İsviçreli mimar Barbara Buser ile bir kez daha sürdürülebilirliğin ve ilham veren vizyonun önemini kutluyor. Yapıların yeniden kullanımına yaptığı çığır açan katkılarla, mimarlıkta kadınların profilini yükselten Buser, sadece binaların değil, geleceğin de nasıl şekillenebileceğini gösteriyor. Bu prestijli ödül, onun dairesel ekonomiye dayalı yapılı çevre anlayışına adanmış on yıllara uzanan emeğinin haklı bir karşılığı.

Sürdürülebilir Geleceğin Mimarı: Barbara Buser’ın Çığır Açan Yaklaşımı

Barbara Buser, sadece bir mimar değil, aynı zamanda sürdürülebilirlik alanında gerçek bir vizyoner. Onun çalışmaları, yapı malzemelerine ve bileşenlerine sadece tüketilebilir ögeler olarak değil, özenle yönetilmesi gereken değerli kaynaklar olarak bakmanın ne kadar hayati olduğunu ortaya koyuyor. Buser, mimarlık pratiğini çevresel sorumluluğu ve sosyal bilinci bir araya getiren çok yönlü bir yaklaşımla tanımlıyor.

Mart 2026: Dünyadan İlham Veren Tasarım ve Mimarlık Buluşmaları

Mart 2026: Tasarım ve Mimarlık Dünyasına Yön Veren Etkinlikler

Mart ayı, dünya genelindeki tasarım ve mimarlık profesyonelleri ve meraklıları için adeta bir şölen niteliğinde. Dezeen Etkinlik Rehberi’nin özel seçkisiyle, bu ayın en dikkat çekici buluşmalarını sizin için derledik. İlham verici sergilerden vizyoner konferanslara, uluslararası fuarlardan yaratıcı atölyelere kadar pek çok etkinlik, sektörün nabzını tutacak ve geleceğin trendlerine ışık tutacak. Güney Amerika’dan Avrupa’ya, Afrika’dan Asya ve Avustralya’ya uzanan bu global takvim, tasarımın sınırsız potansiyelini bir kez daha gözler önüne serecek. Hazırlanın, çünkü Mart 2026, yaratıcılığın ve inovasyonun doruklara ulaştığı bir ay olacak!

Aziza Chaouni: Mimarlığın Görünenin Ötesindeki Sistemleri

Aziza Chaouni: Binaların “İç Organlarına” Derin Bir Bakış

Görünüşe takıntılı bir çağda, cilt bakımı ve estetiğin ön planda olduğu günümüzde, binalarımızın “iç organlarına” – yani onları ayakta tutan gizli sistemlere – gerçekten ilgi duyan mimarlar oldukça azdır. Faslı mimar Aziza Chaouni, tam da bu noktada fark yaratan bir vizyonla öne çıkıyor. Pratiğini bağlamsal farkındalık ve teknik pragmatizm üzerine kuran Chaouni, hizmet ettiği insanların ihtiyaçlarına ve kaynak sınırlamalarına duyarlı bir yaklaşımla, mimarlığın var olmasını sağlayan görünmeyen sistemlere odaklanıyor.