#Mimarlik Etiketi

Kayalıklara Gömülü İnziva: MOLD Architects’ten PERMA

Kayalıklara Gömülü İnziva: MOLD Architects’ten PERMA

Yunanistan’ın Kiklad Adaları’ndan Serifos, sert kayalıkları ve Ege’ye bakan yamaçlarıyla bilinir. İşte tam bu noktada, MOLD Architects imzalı PERMA projesi, doğayla rekabet etmek yerine onunla işbirliği yapan bir yaklaşım sergiliyor. Beş konutluk bu inziva yeri, adanın dik yamaçlarına adeta gömülüyor; yeşil çatılar ve taş dolgu yüzeyler, adanın renk paletini devam ettirirken beton bir grid yapı, komplekse geometrik bir düzen kazandırıyor.

Doğayla Bütünleşen Tasarım

270 metrekarelik proje, odalar, avlular, havuzlar ve bitkilendirilmiş alanlardan oluşan gözenekli bir grid aracılığıyla konaklama birimlerini düzenliyor. Alçak yatay profili, açık yamaçta gölge ve barınağın deniz manzarası kadar önemli olduğu bir ortamda, yapıyı neredeyse teraslamanın bir katmanı haline getiriyor. Yukarıdan bakıldığında, mimari yamaçtaki diğer teraslar gibi okunuyor.

Cakarta’da Çelik ve Ahşabın Dansı: Doğayla İç İçe Bir Ev

Cakarta’da Çelik ve Ahşabın Dansı: Doğayla İç İçe Bir Ev

Bir ev düşünün, arsanın sınırları silinmiş, parkın yeşili salonunuzun bir parçası olmuş. Cakarta’nın köklü bir mahallesinde 407 metrekarelik köşe arsada yükselen bu yapı, tam da bunu vaat ediyor. Olgun bir kamu parkına direkt cephe alan ev, RCAB Studio imzası taşıyor.

Işık, Hava ve Doğa Üçgeni

Müşteri, doğal ışıkla dolu, çapraz havalandırması kusursuz ve doğayla güçlü bağlantısı olan bir hayal kurmuş. Ama işin püf noktası şu: Çevresel konforun ötesinde, çelik, ahşap ve peyzajın uyum içinde olduğu, hem çağdaş hem sıcak bir atmosfer istemiş. Ev sahibinin çelik endüstrisindeki geçmişi, projede belirleyici bir rol oynamış.

10 Metrekarede İki Katlı Minik Ev: La Ruche

10 Metrekarede İki Katlı Minik Ev: La Ruche

Çoğu minik ev yatayda genişlerken, La Ruche dikeyde yükseliyor. Quadrapol tarafından tasarlanan bu iki katlı kule, sadece 10 metrekarelik toplam taban alanına tam donanımlı bir mutfak, banyo, yemek alanı ve yatak odası sığdırıyor. Minimalizmi kimlik haline getirmiş bir kategoride bile son derece küçük olan bu yapı, alan kullanımında yeni bir çıta belirliyor.

Tasarım ve Yapı: Malzemenin Sessiz Gücü

Adını Fransızca’da “kovan” anlamına gelen La Ruche, 4.12 metre yüksekliğe, 2.17 x 2.3 metrelik bir ayak izine sahip. KVH (parmak eklemli masif ahşap) çerçeve üzerine inşa edilen yapı, FSC ve PEFC sertifikalı işlem görmüş çam kaplama ile kaplanmış. Çatıda EPDM veya çelik panel seçenekleri sunuluyor. Quadrapol, yapısal çerçeve için 20 yıl, genel yapı için 10 yıl garanti veriyor. Bu bir hafta sonu kulübesi projesi değil; kamyonla teslim edilen, arka bahçeye, kamp alanına veya tatil arsasına yerleştirilmeye hazır, hassas üretilmiş bir yaşam alanı.

Bakır Pullarla Kaplı Konser Salonu: Doğayla Dans Eden Akustik

Bakır Pullarla Kaplı Konser Salonu: Doğayla Dans Eden Akustik

Fransa’nın Évian kentinde, Cenevre Gölü’nün yukarısındaki ormanlık alanda, ağaçların arasında yuvarlak hatlı bakır bir kabuk beliriyor: La Source Vive. Bu yeni müzik salonu, 1993’te inşa edilen ahşap La Grange au Lac’ın yanında yükseliyor ve iki mekan, Les Mélèzes müzik topluluğunu oluşturuyor.

Üç Parçalı Strateji: Az Daha Fazladır

Proje, Aline Foriel-Destezet’in girişimiyle Patrick Bouchain ve Philippe Chiambaretta’yı bir araya getiriyor; mimari gelişimi PCA-STREAM üstleniyor. Tasarım, programı üç parçaya ayırarak alandaki varlığını azaltıyor: Salon yukarıda, sağlıklı ağaçları koruyan bir açıklığa yerleşirken; fuaye, mevcut ayak izinde yeniden inşa edilip iki mekana hizmet verecek şekilde genişletiliyor. Soyunma odaları ise yokuş yukarı, Hôtel Ermitage’a giden mevcut yola yerleştirilerek müzisyenlerin ve enstrümanların hareketi kolaylaştırılıyor.

SANCTUM: Litvanya Ormanında Doğa Terapi Kaçamağı

SANCTUM: Ormanın Kalbinde Bir Doğa Terapi Kaçamağı

Litvanya’nın Bezdonys kasabası yakınlarındaki bir orman açıklığında konumlanan SANCTUM, doğa terapi merkezi olarak tasarlanmış. Proje, mimarlığın insan ile doğal çevre arasındaki bağı nasıl güçlendirebileceğini araştırıyor.

Tasarım Felsefesi

Yapı, minimalist bir yaklaşımla doğaya saygı duyuyor. Ahşap ve cam gibi doğal malzemeler kullanılarak iç mekan ile dış mekan arasındaki sınırlar bulanıklaştırılmış. Geniş cam yüzeyler, ormanın her mevsimdeki değişimini içeriye taşıyor.

Tiny House Smidge: 30 Metrede Murphy Yatak ve Yakma Tuvalet

Tiny House Smidge: 30 Metrede Murphy Yatak ve Yakma Tuvalet

Çoğu 30 metrelik tiny house, büyüklüğünden özür diler gibidir. Alberta merkezli Teacup Tiny Homes’un yeni modeli Smidge ise özür dilemeye niyetli değil. Her duvar, her basamak ve her katlanır yüzey sessizce çift görev üstleniyor. Üç akslı bir treyler üzerinde konumlanan Smidge, 30 metre uzunluğunda ve 368 metrekarelik (yaklaşık 34 m²) yaşam alanını, temiz bir dış cepheyle (yatay ahşap kaplama ve siyah metal çatı) sunuyor. Tiny house dünyasında tanıdık bir siluet olsa da, asıl ilginçlik iç mekanda başlıyor.

Mimarlar İçin Yaz Kampı: Ahşap Birleşimlerle Etkileyici Köprü

Mimarlar İçin Yaz Kampı: Ahşap Birleşimlerle Etkileyici Köprü

Studio in the Woods, meraklı mimarlar için bir yaz kampı gibi. İngiltere’de kırsal bir ormanda düzenlenen bu yıllık atölyede, mimarlar ve yapımcılar bir araya gelerek ahşaptan işlevsel şeyler inşa ediyor. Bu yılki etkinlikte katılımcılar, eşarp eklemleri (scarf joints) kullanarak uzun, bükülebilir ahşap parçalar oluşturmuş. Bu parçalarla da bir köprü yapmışlar. Sonuç, mercek kirişin (lenticular truss) güzel ve görünüşte hafif bir yorumu.

Beton Hafıza: Doğu Avrupa’nın 12 Savaş Sonrası Anıtı

Beton Hafıza: Doğu Avrupa’nın 12 Savaş Sonrası Anıtı

Bir anıt, devletin sipariş ettiği en muhafazakâr yapıdır. Hafızayı sabitlemesi, tarihi okunur kılması ve ortak bir anlatıya kamusal biçim vermesi beklenir. Ancak 20. yüzyıl Doğu Avrupa’sı, Baltık’tan Balkanlar’a uzanan bir coğrafyada bu beklentilere meydan okuyan bir yapıtlar bütünü üretti. Spomenikler olarak bilinen bu mimari denemeler, bölgede ortaya çıkan çok daha geniş bir anıt mimarisi peyzajının en bilinen örnekleridir.

Mekânın Dili

İşgal, iç savaş ya da devrimden çıkan bu toplumlar, tarihlerinin karmaşıklığını kucaklayacak tek bir sembolik dile sahip değildi. Yeni kahramanlar ya da yeni ikonlar aramak yerine, birçok mimar ve sanatçı, anmanın inşa edilebileceği bir araç olarak mekânın kendisine yöneldi. Bu anıtlar, heykel ve mimari arasında alışılmadık bir konumda duruyor.

Acervo House: Kişisel Koleksiyonlar İçin Bir Sahil Evi

Acervo House: Kişisel Koleksiyonlar İçin Bir Sahil Evi

Mimarlık, sosyal yaşam ve hafıza… GAM Arquitetos’un Acervo House projesi, bu üç kavramı tek bir anlatıda buluşturuyor. Sıradan bir sahil evinden çok daha fazlası olan bu yapı, sahiplerinin kişiliğini, alışkanlıklarını, koleksiyonlarını ve sanat eserlerini yansıtan bir yaşam alanı olarak tasarlanmış.

Tasarımın Temel Felsefesi

Proje, “bir araya getirme” fikri üzerine kurulu. Mimarlar, mekânın sadece barınma işlevi görmesini değil, aynı zamanda bir hafıza deposu ve sosyal etkileşim alanı olmasını hedeflemiş. Bu yaklaşım, özellikle günümüzde kişiselleştirilmiş mekân arayışının ön planda olduğu bir dönemde oldukça anlamlı.

Kengo Kuma ile Söyleşi: Zanaatkarlık Mimaride Yer ile Bağ Kurmanın Anahtarı

Kengo Kuma ile Söyleşi: Zanaatkarlık Mimaride Yer ile Bağ Kurmanın Anahtarı

Kariyeri boyunca Kengo Kuma, mimarlığın tekdüzeleşme eğilimine meydan okudu. 20. yüzyıl modernizmi, standart inşa yöntemlerinin dünya çapında hızla yayılmasını sağlarken, Japon mimar her zaman yerel malzemelere, bölgesel bilgiye ve geleneksel zanaatkârlığa mimarinin temelleri olarak baktı. Kuma’ya göre zanaat, sadece mirası korumak meselesi değil; insanlar, malzemeler ve yer arasındaki ilişkiyi anlamanın bir yoludur.

Yerel Bilginin Gücü

Kuma, zanaata olan ilgisini Japonya’nın büyük şehir merkezlerinin dışında çalıştığı ilk yıllara dayandırıyor. Ofisini kurduktan kısa süre sonra, yerel yapı geleneklerinin ve malzeme kültürlerinin çevreleriyle yakından bağlantılı olduğu kırsal topluluklarda küçük ölçekli projeler tasarlayarak yıllar geçirdi. ‘Modern mimarinin topraktan ve yerel malzemelerden koparıldığı bir zaman vardı,’ diyor. Modernizmin uluslararası hırslarına atıfta bulunan Kuma, mimarinin standardizasyon peşinde yerel karakter, iklim ve kaynaklardan giderek koptuğunu savunuyor.

Harabelerde Rüya: Logroño’nun Uyku Ritüeli Kent Mimarisini Nasıl Dönüştürüyor?

Harabelerde Rüya: Logroño’nun Uyku Ritüeli Kent Mimarisini Nasıl Dönüştürüyor?

Bir kent sadece verilerle mi yönetilir? İklim, altyapı, biyoçeşitlilik… Tüm bu riskler hesaplanırken, insanın duygusal ve imgesel dünyası çoğu zaman göz ardı ediliyor. Oysa kutuplaşma, katılımsızlık ve ekolojik çöküşün kökleri, bu ihmalde yatıyor olabilir. Logroño’daki sıra dışı bir uyku ritüeli, tam da bu noktada yeni bir sivil mimari önerisi sunuyor: Kent tasarımını sadece işlevle değil, hayal ve ritüelle de buluşturmak.

Üç Ekoloji ve Unutulan Ritüeller

Filozof Félix Guattari, sürdürülebilir ekolojik dönüşümün ancak üç farklı ekolojiye aynı anda dikkat edilmesiyle mümkün olacağını öne sürmüştü: zihin ekolojisi, toplum ekolojisi ve çevre ekolojisi. Ana akım çevre politikaları genellikle bu üçünden birine veya ikisine odaklanarak karmaşık bir durumu tanımlı bir soruna ve net bir cevaba indirger. Antik ritüeller ise bize dönüşümün bedeni, topluluğu ve çevreyi aynı anda harekete geçiren pratiklere dayandığını hatırlatır.

Philadelphia’nın Tarihi Cephesi Açık Hava Müzik Odasına Dönüşüyor

Philadelphia’nın Tarihi Cephesi Açık Hava Müzik Odasına Dönüşüyor

Mimarlık, şehirlerde hareket etme biçimimizi şekillendirirken, bu yaz Philadelphia’da dinleme biçimimizi de dönüştürüyor. 1 Temmuz’dan itibaren, 320 South Broad Street’teki VIA (Village of Industry & Art) binasının tarihi cephesi, Sounds of Philadelphia adlı kamusal enstalasyonun merkezi haline geliyor. Uyarlanabilir yeniden kullanım projesi olan bu yapı, açık hava dinleme odasına dönüşüyor.

Heykelsi Hoparlörler ve Müzik Şöleni

22 Eylül’e kadar her gün iki saat boyunca (11:00-13:00), binaya monte edilen yedi metre yüksekliğindeki heykelsi hoparlörler, Philadelphia’nın müzik mirasını kutlayan bir çalma listesi yayınlayacak. Scout ve imalatçı Tim Gleeson işbirliğiyle tasarlanan hoparlörler, Baltık huş ağacı kontrplak ve MDF’den üretilmiş; hem heykel nesnesi hem de işlevsel ses ekipmanı olarak çalışıyor. Soul, caz, hip-hop, punk ve indie türlerini kapsayan şarkılar, yayaları durup dinlemeye, toplanmaya ve Philadelphia’yı ses yoluyla deneyimlemeye davet ediyor.

Dikey Mobilite: Asansörler Modern Mimarlığı Nasıl Dönüştürüyor?

Hareketli Yapı: Dikey Mobilite Modern Mimarlığı Nasıl Yeniden Tanımlıyor?

1743 yılında, Versailles Sarayı’nın bir avlusuna, Kral XV. Louis’nin özel kullanımı için halatlarla asılı küçük bir kabin yerleştirildi. Görünmeyen hizmetkarlar tarafından elle çalıştırılan bu “uçan sandalye”, katlar arasında merdivensiz hareket imkanı sunuyordu ve farkında olmadan modern mimarlığın temel sorularından birini gündeme getiriyordu: insanları verimli, güvenli ve yapıya entegre bir şekilde dikey olarak nasıl hareket ettirebiliriz?

Asansörün Doğuşu ve Gökdelen Devrimi

Bu prensibin mekanize edilmesi, 1850’lerin başında güvenlikli asansörün tanıtılmasıyla benzeri görülmemiş bir kentsel dönüşümün önünü açtı. Asansör olmasaydı, 1880’lerde Chicago ve New York’un gökdelenleri yapısal sınırlamalardan değil, erişim sorunlarından dolayı mümkün olmazdı. Asansör, daha yüksek inşa etmeyi mümkün kıldığı gibi, bu yapıların nasıl işleyeceğini, çekirdeklerinin nereye yerleştirileceğini, lobilerinin nasıl organize edileceğini ve kimin hangi alanlara ulaşabileceğini de belirledi.

Örümcek Ağından Ev: Sabit Odalar Yok, Aile Büyüdükçe Şekil Değişiyor

Örümcek Ağından Ev: Sabit Odalar Yok, Aile Büyüdükçe Şekil Değişiyor

Örümcekler yaklaşık 100 milyon yıldır radyal ağlar örüyor; ipeği, yükü eşit dağıtan bir geometriye dönüştürüyorlar. Mühendisler yüzyıllardır bu verimliliği taklit etmeye çalışıyor. Ağ, her bir ipliğin merkeze doğru çekmesiyle ayakta kalır; böylece stres tek bir noktada birikmek yerine tüm yapıya yayılır. Mimarlık bu numarayı daha önce de jeodezik kubbelerden gerilmiş kumaş çatılara kadar ödünç aldı, ancak sıradan bir aile evi bu fikri bu kadar literal bir şekilde benimsememişti. UID Architects bir örümcek ağına baktı ve bir kat planı gördü. Japonya’nın Fukuyama kentinde bunu dört kişilik bir ailenin gerçekten yaşadığı bir eve dönüştürdüler.

Dev Tığ İşi Yapılar: Choi+Shine’ın El Emeği Anıtsallığı

Dev Tığ İşi Yapılar: Choi+Shine’ın El Emeği Anıtsallığı

Amsterdam merkezli Choi+Shine Architects, tığ işini geleneksel el sanatı sınırlarından çıkarıp kamusal alanlarda devasa, içine girilebilen yapılara dönüştürüyor. Jin Choi ve Thomas Shine liderliğindeki stüdyo, 2003’ten beri mimarlık, kamusal sanat ve tekstil pratiği arasında geziniyor. Gönüllülerden oluşan bir toplulukla çalışan ikili, projelerini çizimler, dijital modeller, yapısal testler, desen oluşturma ve topluluk atölyeleriyle hayata geçiriyor.

Ölçeğin Dönüşümü: Elden Kente

Tığ işi genellikle vücuda yakın, küçük ölçekli bir uğraş. Choi+Shine ise bu tekniği öyle bir büyütüyor ki altında yürüyebiliyor, gölgesinde oturabiliyorsunuz. Desenli gölgeler düşüren, ışığı süzen bu yapılar, yüzeylerindeki el işçiliği izlerini koruyor. Her bir dikiş, asılı bir odanın parçası haline gelirken, sıradan bir direk, peyzajda antropomorfik bir figüre dönüşebiliyor.

Barcelona’da Mimarlık Kongresi: Gezegende Dönüşüm İçin Tasarım

Barcelona’da Mimarlık Kongresi: Gezegende Dönüşüm İçin Tasarım

UIA 2026, Uluslararası Mimarlar Birliği’nin (UIA) üç yılda bir düzenlediği 29. Dünya Mimarlık Kongresi, 28 Haziran Pazar günü Barselona’da kapılarını açtı. Açılış töreni, Sant Adrià de Besòs’ta eski bir elektrik santrali olan Üç Bacalar’da (Three Chimneys) gerçekleşti. 2 Temmuz’a kadar sürecek etkinlik, “Oluş. Gezegende Dönüşüm İçin Mimarlıklar” (Becoming. Architectures for a Planet in Transition) ana temasıyla mimarlığın olası geleceklerine eleştirel bir bakış sunmayı hedefliyor.

Anjung Evi: Doğayla Bütünleşen Tasarım Manifestosu

Anjung Evi: Doğayla Bütünleşen Tasarım Manifestosu

Geleneksel Malezya verandasından ilham alan Anjung, tropikal iklimde hem ofis hem de dinlenme evi olarak çağdaş mimarlık ve yer arasındaki ilişkiyi yeniden tanımlıyor. Eleena Jamil Architect, bu projede form ve malzeme arayışını somutlaştırıyor.

İklimin Ritmi: Tropikal Modernizm

Yükseltilmiş ahşap platformlar, geniş saçaklar ve açık plan, havayı serinletirken iç-dış mekan ayrımını silikleştiriyor. Bu, bölgenin iklimsel gerçeklerine saygı duyan modern bir dil.

BIG’den Juneteenth Müzesi: Tarih ve Toplum Buluşuyor

BIG’den Juneteenth Müzesi: Tarih ve Toplum Buluşuyor

Bjarke Ingels Group (BIG), Teksas’ın Fort Worth kentinde planlanan 72.000 metrekarelik Ulusal Juneteenth Müzesi’nin yeni görsellerini paylaştı. Alligood Song Architecture ve KAI Enterprises iş birliğiyle tasarlanan proje, 2026 sonbaharında inşaata başlamayı hedefliyor ve Juneteenth’in tarihini ve mirasını korumaya adanmış ulusal bir merkez olarak hizmet verecek.

Topluluk Odaklı Tasarım

Müze, 1960’larda Interstate 35W’nin inşasıyla bölünmüş olan Fort Worth’un Tarihi Southside bölgesinde yer alıyor. Yerel halkla yakın iş birliği içinde geliştirilen yapı, sadece bir sergi alanı değil, aynı zamanda bir iş kuluçka merkezi, yerel satıcılar için bir yemek salonu, tiyatro, esnek etkinlik alanı ve yıl boyunca kamusal etkinliklere ev sahipliği yapacak toplanma mekanları içeriyor.

Barcelona 2026: Mimarlık Kararlarının Gezegen Ölçeğinde Sonuçları

Barcelona 2026: Mimarlık Kararlarının Gezegen Ölçeğinde Sonuçları

Barcelona, UIA Dünya Mimarlık Kongresi tarihinde bu etkinliğe iki kez ev sahipliği yapan ilk şehir. 1996’daki Şimdi ve Gelecekler: Kentlerde Mimarlık başlıklı edisyon, Olimpiyat sonrası kentin en çok tartışılan kentsel modellerden birini pekiştirdiği ve mimarlığın büyük metropolü temel sorgulama alanı olarak benimsediği yoğun bir dönemde gerçekleşti. Otuz yıl sonra, aynı şehir soruyu bambaşka bir koşulda yeniden açıyor: yapılı çevrenin artık kendi kendine yeten bir nesne olarak değil, onu ayakta tutan ekolojik, maddi ve politik sistemler aracılığıyla anlaşılabileceği bir dünya.

Uyarlanabilir Miras: Gerçek Sürdürülebilirlik Az İnşa Etmekte

Uyarlanabilir Miras: Gerçek Sürdürülebilirlik Az İnşa Etmekte

Eski bir binayı yıkmak mı, yoksa ona yeni bir hayat vermek mi? Mimarlık dünyasının en yakıcı sorularından biri bu. Room For Dreams podcast’inin üçüncü bölümü, Milan Design Week 2026’da INDX|GLOBAL iş birliğiyle kaydedildi ve mimarlar Kiran Gala, Vivek Gupta ile Carl Bhesania, uyarlanabilir yeniden kullanımın karmaşık gerçekliğini masaya yatırdı.

Tarihi Koruma Klişelerinin Ötesinde

Panelistler, standart tarihi koruma söylemlerini hızla aşarak adeta yapısal bir kazıya girişiyor. Hangi fiziksel öğeler korunmalı, hangileri güncellenmeli ve modern güvenlik ile işlevsellik için bir özellik ne zaman tamamen değiştirilmeli? Bu kararlar, salt bir restorasyon değil; bir yapının geleceğine dair stratejik bir hamle.