#Seramik-Sanati Etiketi

Habibti Serisi: Mezopotamya Desenleri Seramikte Yeniden Doğuyor

Habibti Serisi: Mezopotamya Desenleri Seramikte Yeniden Doğuyor

Maryam Yousif’in seramik figürleriyle ilk karşılaşmanız, bir nesneyi hayranlıkla izlemek değil, size anlatacak çok şeyi olan biriyle tanışmak gibidir. San Francisco merkezli Iraklı-Amerikalı sanatçı, yıllarını “Habibti” adını verdiği, Arapça “sevgilim” ya da “aşkım” anlamına gelen sırlı seramik figürlerden oluşan bir evren yaratmaya adamış. Bu figürler pasif anlamda dekoratif değil; sessiz bir özgüvenle duruyor, tekrar eden rozet desenleri, göz motifleri, nar formları ve hatta kadın yüzleriyle bezeli elbiseler giyiyorlar. Size bakıyorlar ya da daha doğrusu, en eski ve kendinden en emin şeylerin yaptığı gibi size bakmıyorlar.

Kontrolü Kaybetmenin Estetiği: Emmanuel Boos’un Porselen İsyanı

Kontrolü Kaybetmenin Estetiği: Emmanuel Boos’un Porselen İsyanı

New York’taki Raisonné galerisinde Emmanuel Boos, “Noir C’est Noir” sergisinde bizi adeta asi bir seramik ekibiyle tanıştırıyor. Masalar, tabureler, vazolar ve tuğla benzeri modüller… Hepsi porselenin disiplinini taşıyor, ama aynı zamanda disiplinin yerini teslimiyete bıraktığı anların izlerini de barındırıyor.

Porselenin Hafızası

Boos için porselen asla kontrol edilmeyi bekleyen boş bir yüzey değil. “Porselen çok zor ve yanıltıcı bir malzeme. Bazıları onun yaşadığını söyler, çünkü kendi aklı vardır ve kendi bildiğini okur. Gerçekten de öyle. Bir hafızası var.” diyor. Şekillendirme sırasında uygulanan küçük bir baskı, düzeltilmiş gibi görünse bile pişirim sonrası tekrar ortaya çıkabiliyor. Boos, bu geri dönüşleri gizlenecek hatalar olarak değil, nesnenin nihai varlığının bir parçası olarak kabul ediyor.

Aatismo: Japonya’da Seramik Sırlarından İlham Alan Çarpıcı Ev Eklentisi

Aatismo’dan Toprakla Bütünleşen Bir Başyapıt: Haniyasu Evi

Japonya’nın huzurlu kıyı kasabası Kamakura’da, geleneksel ile modernin, doğa ile sanatın kusursuz birleşimini sergileyen Haniyasu Evi, mimari dünyasında yeni bir soluk getiriyor. Yerel mimarlık stüdyosu Aatismo’nun kurucuları Keita Ebidzuka ve Eriko Masunaga’nın, aynı zamanda seramik sanatçısı olan Ebidzuka’nın ebeveynleri için tasarladığı bu proje, sadece bir yaşam alanı değil, aynı zamanda yaşayan bir sanat eseri.

Ev, adını Japon mitolojisindeki toprak, kil ve çömlek tanrılarından alıyor ve bu referansı her santimetresinde hissettiriyor. Çamur, toprak ve metal tozlarıyla sıvanmış pürüzlü duvarlar, seramik sırlarının büyüleyici akışını anımsatan çizgili dokularıyla ziyaretçileri kendine hayran bırakıyor. Bu sadece estetik bir tercih değil; aynı zamanda evin temel felsefesini oluşturan topraktan filizlenme ve atıktan sanata dönüşüm temasının güçlü bir ifadesi.