#Sifir-Atik Etiketi

Bangkok’un ‘Mimari Olmayan’ Köşkü: Form ve İşlev Buluşması

Bangkok’un ‘Mimari Olmayan’ Köşkü: Form ve İşlev Buluşması

Mimarlık, çoğu zaman gösterişle eş tutulur; ama bazen asıl etki, gösterişe sırtını dönmekle kazanılır. Tayland’ın Chon Buri eyaletindeki Neramit Köşkü, ‘mimari olmayan’ iddiasıyla tam da bunu başarıyor. Mimar Boonserm Premthada ve ofisi Bangkok Project Studio tarafından tasarlanan bu yapı, form ve işlevi öylesine iç içe geçiriyor ki, ilk bakışta rastgele görünen her çizgi aslında derin bir mantık barındırıyor.

Açık Kaynak Boya Arşivi: Sürdürülebilir Sanatın Geleceği

Açık Kaynak Boya Arşivi: Sürdürülebilir Sanatın Geleceği

Sanat dünyasında çoğu zaman boya tüpünün içindekini sorgulamayız. Oysa Sophia Collender’ın Deneysel Boya Arşivi, tam da bu sorgunun üzerine kurulu: Boya dediğimiz şey, mutfak atıklarından toprak pigmentlerine, biyomalzemelerden iletken tozlara kadar her şey olabilir. Hem de sıfır toksinle, sıfır israfla. Collender, açık kaynaklı yaklaşımıyla yalnızca çevre dostu bir alternatif sunmuyor; aynı zamanda sanat malzemesi üretimindeki geleneksel formülleri günümüz bilgisiyle yeniden yorumluyor. Bu proje, tarihsel boya tariflerinden biyomalzeme çalışmalarına kadar geniş bir bilgiyi, sanatçıların ve tasarımcıların kullanımına açıyor.

İsveç’ten Römorklu Mini Ev: Çatı Katı Yok, Sıfır Atık

İsveç’ten Römorklu Mini Ev: Çatı Katı Yok, Sıfır Atık

Küçük ev hareketi, İsveçli üretici Vagabond Haven’ın yeni modeli Felicia ile yeni bir boyut kazanıyor. 14 metrekarelik bu yapı, ‘her şey olmaya çalışmak’ yerine ‘yeterli olmayı’ hedefliyor. Felicia, 7.2 metre uzunluğunda, 2.5 metre genişliğinde ve 3.94 metre yüksekliğinde. Çift dingilli hafif römork üzerinde taşınan evin maksimum ağırlığı 3.5 ton.

Malzemenin Sessiz Gücü

Dış cephede ladin, ThermoWood, oksijen ahşap veya Shou sugi ban (Japon yakma tekniği) seçenekleri sunuluyor. Bu malzemeler, daha kapıdan girmeden zanaatkarlık hissi veriyor. Çift camlı pencereler ve temperli cam kapı, ısı yalıtımından ödün vermeden bol ışık alıyor.

Beton Atıklarından Çağdaş Monolitlere: Atina’dan Döngüsel Tasarım

Beton Atıklarından Çağdaş Monolitlere: Atina’dan Döngüsel Tasarım

Beton denince aklınıza gri, soğuk ve endüstriyel bir malzeme mi geliyor? Atina merkezli URBI et ORBI stüdyosu, bu algıyı yıkmakla kalmıyor, betonun organik doğasını keşfe çıkıyor. 2012’den bu yana, zanaatkârlar ve tasarımcılar arasındaki yakın işbirliğiyle Akdeniz kültürünün izlerini taşıyan koleksiyonlar üretiyorlar.

Sıfır Atık Projesi: Kapalı Döngü Üretim

Stüdyonun 2020’de başlattığı Sıfır Atık Projesi, atölye zeminindeki endüstriyel atıkların %100’ünü yakalıyor. Ağır beton molozları kırılarak geleneksel agreganın yerini alırken, yüksek kapasiteli toz tutucular kesme ve taşlama sırasında oluşan havadaki partikülleri toplayarak yeni karışımlarda ince dolgu maddesi olarak kullanıyor. Bu mekanik döngü sayesinde ürünler %20 ila %80 arasında geri dönüştürülmüş bileşen içeriyor.

Milano’da Domates İhtişamı: Ratti’den Dairesel Tasarım Dersleri

Milano’da Domates İhtişamı: Ratti’den Dairesel Tasarım Dersleri

Milano Tasarım Haftası’nın kalabalığında, sıradan bir nesneyi alıp onu büyüleyici bir mimari deneyime dönüştürmek, ancak gerçek bir vizyonla mümkün olabilirdi. Bu yıl, MIT profesörü Carlo Ratti ve ikonik gıda markası Mutti’nin işbirliğiyle ortaya çıkan “House of Polpa” enstalasyonu, tam da bunu başardı. Design Milk’in de altını çizdiği gibi, mutfaklarımızın tanıdık demirbaşı konserve domatesi, sürükleyici bir mimari yapıya bürünerek ezber bozan bir bakış açısı sundu. Bu geçici enstalasyon, sadece bir sergileme alanı değil, aynı zamanda tasarımın sınırlarını zorlayan bir düşünce deneyiydi.

Toprakta Çözünen Robot Parmaklar: Cerrahide Sıfır Atık Devrimi

Geleceğin Cerrahisi Toprağa Karışıyor: Sürdürülebilir Robot Parmaklar

Teknolojik ilerlemelerin getirdiği konforun ardında, özellikle tıbbi cihazlar ve tek kullanımlık sensörler gibi yüksek teknoloji ürünlerinin oluşturduğu devasa bir atık yükü var. Bu, gezegenimiz için giderek büyüyen, sessiz bir tehdit. Ancak Seul Ulusal Üniversitesi’ndeki araştırmacılar, hem cerrahi alanda ezber bozan hem de doğaya ’teşekkür eden’ bir buluşa imza attı: Kullanım sonrası toprağa karıştığında gübreye dönüşen esnek robotik parmaklar. Bu yenilik, tasarım ve mühendislik dünyasına sürdürülebilirlik odaklı yepyeni bir bakış açısı sunuyor.