#Sürdürülebilir-Mimarlık Etiketi

Wang Shu ve Lu Wenyu Venedik’te: Mimarlık Özüne Dönmeli

Wang Shu ve Lu Wenyu Venedik’te: Mimarlık Özüne Dönmeli

Mimarlık dünyası, 2027’de Venedik’te bambaşka bir tartışmaya sahne olacak. Bienalin 20. edisyonuna küratör olarak atanan Wang Shu ve Lu Wenyu, “Do Architecture” başlıklı sergiyle mimarlığın dijitalleşme ve ticarileşme karşısında özünden uzaklaştığını savunuyor. Peki, bu çağrı neden şimdi bu kadar önemli?

8 Mayıs – 21 Kasım 2027 tarihleri arasında gerçekleşecek bienalin küratörlüğünü üstlenen Çinli mimarlar Wang Shu ve Lu Wenyu, “Do Architecture – For the Possibility of Coexistence Facing a Real Reality” (Mimarlık Yap – Gerçek Bir Gerçeklikle Yüzleşirken Bir Arada Var Olma Olasılığı İçin) başlıklı sergiyle, mimarlığın giderek soyutlama, ticarileşme ve dijitalleşme nedeniyle yaşanan gerçeklikten koptuğunu savunuyor. Çift, disiplini fiziksel yapma eylemine geri dönmeye çağırıyor.

Chennai’de Tuğla Tonozlu Topluluk Merkezi: Topraktan Yükselen Tasarım

Chennai’de Tuğla Tonozlu Topluluk Merkezi: Topraktan Yükselen Tasarım

Hindistan’ın Chennai kentinde yerel mimarlık stüdyosu Spaces by Manah, “Soil & Sea” (Toprak ve Deniz) adını taşıyan topluluk merkezini tamamladı. 4.330 metrekarelik yapı, tuğla örgülü tonoz çatısıyla bulunduğu arazide adeta bir işaret fişeği gibi yükseliyor. Ama işin aslı şu: Bu bina, gösterişten çok aidiyet üzerine kurulu bir tasarım anlayışının ürünü.

Araziden “Fışkıran” Bir Yapı

Spaces by Manah ekibi, binayı “mevcut peyzajın içinden büyüyormuş gibi” görünecek şekilde tasarladıklarını belirtiyor. Ağaçlarla çevrili bir arsada konumlanan yapı, gölgeli, açık ve kapalı mekânların sıralandığı bir dizi geçişle doğayla bağını koruyor. Tonoz çatı ise ağaç tacının üzerine yükselerek arazide uzaktan görülebilen bir simgeye dönüşüyor.

Doğa Önce Gelirse: Oslo Trienali’nden Mimarlık Dersleri

Doğa Önce Gelirse: Oslo Mimarlık Trienali’nden Dersler

Oslo Mimarlık Trienali’nin 9. edisyonu, 17 Eylül - 1 Ekim 2026 tarihleri arasında kapılarını açıyor. Teması ise hepimizin içini bir hoş eden ama uygulamaya gelince zorlandığımız bir soru: “Doğa Önce Gelirse?” Bu soru, sadece bir tema değil; mimarlığın kaynak kullanımından ekosistemle ilişkisine kadar her şeyi yeniden düşünmeye çağrı. Trienalin ana mekânı Sofienberg Kilisesi, 19. yüzyıldan kalma Gotik bir tuğla yapı. Kiliseden kültür merkezine dönüştürülen bu bina, trienalin sorduğu soruları zaten bünyesinde barındırıyor: Dönüşüm, yeniden kullanım ve doğayla uyum.