#tasarim Etiketi

Baobab’dan Esinlenen Yüzen Santral: Enerji ve Rehabilitasyon

Baobab’dan Esinlenen Yüzen Santral: Enerji ve Rehabilitasyon Madagaskar, eşsiz biyoçeşitliliğiyle tanınır ama halkının büyük kısmı elektriksiz yaşıyor. Enerji krizi, ekonomik zorlukları ve suç oranlarını tetiklerken, hapishaneler aşırı kalabalık. İşte tam bu noktada, İranlı tasarımcı Ahmad Eghtesad’ın ‘Baobab Şelalesi’ projesi devreye giriyor. Baobab Ağacından İlham Alan Tasarım Proje, adını Madagaskar’ın sembolü olan ve zorlu koşullarda su depolayarak hayatı sürdüren Baobab ağacından alıyor. Tıpkı bu ağaç gibi, yapının merkezi ‘gövde’ kısmı çok katlı bir idari ve yaşam merkezi olarak yükseliyor.

Malzemenin Ruhu: SIN’in FIELD Koleksiyonu ile Aydınlatma Sanatı

Malzemenin Ruhu: SIN’in FIELD Koleksiyonu ile Aydınlatma Sanatı Hepimiz çevremizin, seçimlerimizin ve içsel kodlamamızın bir ürünüyüz. Peki ya evlerimiz? SIN’in FIELD koleksiyonu, tam da bu sorudan yola çıkıyor: Işığı bir prensip olarak ele alan abajurların malzemeselliğini sorguluyor ve belki de bizi kendi ışığımızı nasıl yaydığımızı düşünmeye davet ediyor. Sistemin Sadeliği, Sonsuz Olasılıklar FIELD sistemi ilk bakışta yalın: Duvara monte edilen bir panel, arkasında bir aydınlatma elemanı barındırıyor. Montaj sonrası, çeşitli malzemelerden üretilmiş abajur, bir pul ve vida sistemiyle yerine oturtuluyor.

Yanık Taş Ev Sosyal Merkeze Dönüştü: Kırsal Dönüşüm Modeli

Yanık Taş Ev Sosyal Merkeze Dönüştü: Kırsal Dönüşüm Modeli 2018’deki yangınlarla kül olan bir taş ev, şimdi Muimenta köyünün kalbinde yeniden atıyor. FIRM ve BASED Architecture imzalı bu dönüşüm, yalnızca bir binayı kurtarmakla kalmıyor; Model Köy girişiminin bir parçası olarak kırsal alanlardaki nüfus kaybına karşı somut bir çözüm sunuyor. Teraslı Araziden İlham Alan Tasarım Galiçya’ya özgü ‘socalcos’ teraslama yöntemi, projenin omurgasını oluşturuyor. Mimarlar, eğimli araziyi düzleştirmek yerine farklı kotları kucaklayarak dolaşımı ve işlevleri bu seviyelere göre organize etmiş.

LEGO Sagrada Familia: 12.060 Parçalık Dev Set Geldi

LEGO Sagrada Familia: 12.060 Parçalık Dev Set Geldi Barselona’nın kalbinde, Eixample semtinde yükselen Sagrada Familia, bitmemişliğin ve sürekli dönüşümün sembolü. Antoni Gaudí’nin bu başyapıtı, taş, ışık ve organik formların dansıyla adeta yaşayan bir organizma. Şimdi LEGO Group, İspanyol mimarın ölümünün 100. yılında bu mimari destanı tuğlalara döküyor. LEGO Architecture Sagrada Familia: Bir Başyapıtın Minyatürü LEGO Architecture serisinin en iddialı setlerinden biri olan Sagrada Familia, tam 12.060 parçadan oluşuyor. Bu, LEGO’nun parça sayısı bakımından en büyük yapı seti unvanını taşıyor.

Zanaat ve Algoritmanın Dansı: Geleceği İplik İplik Örmek

Zanaat ve Algoritmanın Dansı: Geleceği İplik İplik Örmek On yıl önce Rotterdam’daki bir stüdyoda, sevgili bir arkadaşımla interneti somutlaştırmaya koyulduk. Hiper bağlantılı çağımızın ağırlıksız, sürtünmesiz gürültüsünün, ellerimizi sürdüğümüzde nasıl hissettireceğini merak ediyorduk. Sonucu 2016 Milano Tasarım Haftası’nda sergiledik: Trame Virtuali. Dört metre uzunluğunda, kadim bir teknikle algoritmik mantığın çarpışmasından doğan bir duvar halısı. Dijital Dedikodunun Dokuması Tarih boyunca halı, bir hikâye anlatıcısı, yerel kültürün mitlerini taşıyan bir tekstil arşivi işlevi gördü.

Kaidenin İsyanı: Francesco Faccin’in Heykelsi Protagonistleri

Kaidenin İsyanı: Francesco Faccin’in Heykelsi Protagonistleri Francesco Faccin’in Piedistalli sergisi, kaideyi arka plandan çıkarıp kendi varlığını ilan ediyor. Roma’daki Galleria Giustini / Stagetti’de sunulan sergi, sanatı destekleme görevini üstlenen nesnenin kültürel, sembolik ve mekansal rolü üzerine neredeyse yirmi yıllık bir araştırmanın sonucu. Kaide, burada nötr bir taban olmaktan çıkıp; algıyı şekillendiren, dikkati yönlendiren ve sanat eseri ile izleyici arasındaki ilişkiyi düzenleyen aktif bir araç haline geliyor. Pasif Destekten Aktif Özneye İtalyan tasarımcı için kaide hiçbir zaman pasif değildir.

Moffat Takadiwa: Plastik Atıkları Hafıza Dokumasına Dönüştürmek

Moffat Takadiwa: Plastik Atıkları Hafıza Dokumasına Dönüştürmek Harare’de yaşayan sanatçı Moffat Takadiwa, küresel tüketimin sert artıklarını topluyor ve onları beklenmedik biçimde yumuşak, bedensel ve hafıza dolu yüzeylere dönüştürüyor. Bilgisayar tuşları, diş fırçası başlıkları, şişe kapakları, düğmeler, taraklar ve oje parçaları… Tüm bu nesneler özenle ayrıştırılıp dokuma, heykel ve arşiv arasında gidip gelen işlere dönüşüyor. Uzaktan bakıldığında bu eserler törensel deriler, kalkanlar ya da devasa takılar gibi görünüyor. Yaklaştıkça ise görüntü binlerce küçük plastik parçaya ayrılıyor; her biri kullanım, ticaret, atık ve dokunuş izleri taşıyor.

Çamurdan Yosuna: i/thee Mimarlığı Nasıl Dinliyor?

Çamurdan Yosuna, Ahşaptan Havaya: i/thee Mimarlığı Dinliyor Deneysel tasarım stüdyosu i/thee, “yumuşaklığı” dünyayla çalışmanın bir yolu olarak benimsiyor. Çamura, yosuna, kağıda, ahşaba, havaya ve oyuna faillik tanıyan bu yaklaşım, komut vermek yerine alışveriş yoluyla inşa ediyor. Kamusal enstalasyonlar, deneysel barınaklar ve peyzaj pavyonları aracılığıyla malzemeler dökülüyor, aşındırılıyor, lamine ediliyor, istifleniyor veya toprağa dökülüyor; ardından yerçekimi, dokunuş, iklim ve şansın izlerini taşımalarına izin veriliyor. Kozensiyans: Canlı ve Cansızı Birleştiren Duyarlılık Ekip, pratiğini “kozensiyans” (cosentience) kavramıyla tanımlıyor.

Nike Havayı Kumaşa Dönüştürdü: ACG Radical AirFlow İnceledik

Nike Havayı Kumaşa Dönüştürdü: ACG Radical AirFlow İnceledik Tasarım dünyasında bazen öyle bir ürün çıkar ki, ona bakarken gözlerinizi alamazsınız. Sonra nasıl çalıştığını öğrenirsiniz ve her şey yerli yerine oturur. İşte tam olarak böyle bir an yaşandı: 2025 Western States Endurance Run’da trail koşucusu Caleb Olson, yarış tarihinin en hızlı ikinci derecesiyle bitiş çizgisini geçtiğinde, herkes alkışladı ve ardından hemen sormaya başladı: “O giydiği şey ne?” Görünüşün Ötesinde Bir Fonksiyon Tişörtün adı Nike ACG Radical AirFlow.

Özerk Mimarlık: Latin Amerika’da Yaşam Sistemleri

Özerk Mimarlık: Latin Amerika’da Yaşam Sistemleri Bir binanın yaşanabilir hale gelmesi için önce suyun gelmesi, enerjinin üretilmesi, yiyeceğin yetiştirilmesi ya da taşınması ve atıkların yok edilmesi gerekir. Bu süreçler genellikle mimarlığın dışında tutulur, oysa gündelik yaşamın en temel koşullarını şekillendirirler. İşte bu nedenle kendi kendine yeterli topluluklar fikri, ilk bakışta göründüğünden daha karmaşıktır. Bir yerin enerji, su, yiyecek, barınma ve atık yönetimi gibi ihtiyaçlarını daha fazla karşılamasını çağrıştırabilir. Ancak birçok Latin Amerika bağlamında özerklik, dünyadan tamamen kopmak değildir; günlük yaşamın sistemlerini kullanan, bakımını üstlenen ve sahiplenen insanlara yaklaştırmanın bir yoludur.