#Tasarim Etiketi

1970’lerin Japon Evi Duvarları Yıkıp Işıkla Yeniden Doğdu

1970’lerin Japon Evi Duvarları Yıkıp Işıkla Yeniden Doğdu

Bir evi yenilemek, sıfırdan inşa etmekten çok daha zordur; başkasının kararlarını miras alırsınız ve onu dönüştürürken değerini korumanız gerekir. Tokyo’nun güneyindeki Hayama’da, 1970’lerden kalma bir evi kendi yaşamları için yenileyen Studio HYAN, bu zorluğu bir fırsata çeviriyor. Projenin sahipleri mimar Anna Naganuma ve tasarımcı Shohei Hasegawa, bu yaklaşımı “yıkım değil miras” olarak özetliyor.

Miras Alanı: Yıkım Yerine Potansiyel Okumak

Hasegawa’nın deyimiyle “1970’lerin evini korumak tek başına amaç değildi; mevcut yapının potansiyelini okumak ve bugünün yaşamına göre güncellemek istedik.” Bu net tavır, yenilemeyi nostalji ile yenilik arasında sıkışmaktan kurtarıyor. Pek çok yenileme projesi geçmişe takılıp kalır ya da her şeyi yenileyerek karakteri yok eder. Green Sandwich House ise neyi koruyacağını, neyi dönüştüreceğini çok iyi biliyor.

Gutai: Savaş Sonrası Japonya’da Yaratıcı Özgürlüğün Devrimi

Gutai: Savaş Sonrası Japonya’da Yaratıcı Özgürlüğün Devrimi

Savaş sonrası Japonya’nın en çılgın sanat hareketlerinden Gutai, hâlâ yaratıcılığın sınırlarını zorlayanlar için bir pusula. 1956’dan kalma bir fotoğraf karesinde Saburō Murakami, yumrukları ve omuzlarıyla bir dizi kağıt bölmeyi delip geçiyor. Yırtılan yüzeyler, onun hareketiyle bir anda sanat eserine dönüşüyor. Bu eylem, bir bedenin engelle karşılaşıp onu dönüştürmesinin saf bir örneği.

Tarihsel Bağlam: Yıkıntıdan Doğan Cesaret

Jirō Yoshihara’nın 1954’te kurduğu Gutai grubu, adını “somutluk” ya da “cisimleşme” kavramlarından alıyor. Bu isim, sanatçıların fiziksel dünyayla doğrudan temasa olan ilgisini ele veriyor. Savaşın yıkımı, imparatorluk projesinin çöküşü ve otoriter rejimin kısıtlamaları sonrasında toplum yeniden inşa edilirken, Yoshihara genç kuşağa şu çağrıyı yapıyor:

Tasarımda Sürtünmenin Gücü: IDEO Partneri Michelle Lee Anlatıyor

Tasarımda Sürtünmenin Gücü: IDEO Partneri Michelle Lee Anlatıyor

Pürüzsüz arayüzler, tek tıkla çözülen işler, sıfır sürtünme… Günümüz tasarım trendleri hep bunu fısıldıyor. IDEO San Francisco Partneri Michelle Lee ise tam tersini savunuyor: Ona göre araya giren küçük engeller, hayatımıza anlam katan şeylerin ta kendisi. Lee, Core77’nin Autodesk Fusion iş birliğiyle düzenlediği Fusion Forward: Design for Home yarışmasının jürisinde yer alıyor ve ev yaşamına odaklı tasarımların bu felsefeyle değerlendirilmesi gerektiğini düşünüyor. Sağlık, iş kültürü, sorumlu dijital tasarım ve döngüsel ekonomi gibi alanlarda çalışan çok disiplinli ekipleri yöneten Lee, kariyerine oyuncak sektöründe başlamış biri. Oyun mantığını—denemeye açık olmayı, hatayı tolere etmeyi—sıradan görünen problemlere uygulamak, onun en büyük kozu.

Kültürel Bir Miras: Bantu Düğümünden İlham Alan Heykelsi Vazo

Kültürel Bir Miras: Bantu Düğümünden İlham Alan Heykelsi Vazo

Bir saç modeli, heykelsi bir vazoya dönüşebilir mi? September Collective’in Nywele vazosu işte tam da bu soruya cevap veriyor. Toronto merkezli marka, Afrika mirasını modern yaşamla buluşturan bir koleksiyonun parçası olarak, Bantu düğümü saç modelini cam sanatıyla yeniden yorumluyor.

Bantu Düğümünün Camda Yorumu

Nywele, Svahili’de “saç” anlamına geliyor. Vazo, Güney Afrika Zulu halkından doğan ve bugün Afrika diasporasında yaygın olarak görülen Bantu düğümü saç modelinden ilham alıyor. Bu kıvrımlı formları taklit eden tasarım, Bantu düğümünü çağdaş bir hisle yeniden canlandırıyor. Rivers, “Modern bir evde yer alabilecek ama yine de kültürel bir referans taşıyan bir şey” yaratmayı hedeflediklerini söylüyor.

Hosteller ve Göçebe Hayatı: Paylaşımlı Mekanların Dönüştürücü Gücü

Hosteller ve Göçebe Hayatı: Paylaşımlı Mekanların Dönüştürücü Gücü

Peki, bir yatak sadece uyumak mıdır? Günümüzde barınma, duvarların ve çatının ötesine geçerek bir deneyim, bir topluluk ve bir kimlik meselesi haline geldi. Hızla değişen ekonomik, sosyal ve teknolojik dinamikler, mekanın anlamını yeniden tanımlıyor. Paylaşımlı yaşam alanları bu dönüşümün tam kalbinde yer alıyor.

Göçebeliğin Yeni Yüzü: Duvarların Ötesinde Bir Yaşam

Tarih boyunca barınma, sadece fiziksel bir sığınak olmaktan çıktı; kimlik, zaman ve aidiyet gibi soyut kavramlarla iç içe geçti. Günümüzde ise dijital göçebeler, sürekli hareket halinde olan bireyler, farklı kültürleri ve yaşam biçimlerini bir araya getiriyor. Hosteller, bu yeni göçebe yaşam tarzının tam kalbinde yer alıyor. Artık sadece ucuz bir konaklama değil, bir yaşam tarzı manifestosu.

Ai Weiwei’nin 50 Yıl Sonraki İlk Çizimi: Ölen Bir Ağaç

Ai Weiwei’nin 50 Yıl Sonraki İlk Çizimi: Ölen Bir Ağaç

Sanatçı Ai Weiwei, 1200 yaşındaki Sherwood Ormanı’nın ölen dev meşe ağacının haberini alınca, 50 yılı aşkın süredir yapmadığı bir şeyi yapmaya karar verdi: Çizmek. Yaz gündönümünde ağacın altında yaptığı eskiz, şimdi CIRCA ve Factory International iş birliğiyle hazırlanan bir animasyonun temelini oluşturuyor. “A Tree” (2026) adlı bu eser, Londra’daki Piccadilly Lights’ta sergileniyor.

Bir Ağacın Ölümü, Bir Sanatçının Uyanışı

Weiwei, bu çizimin terk edilmiş bir medyuma geri dönüşten çok, kendi hayatındaki belirli bir ana yanıt olduğunu söylüyor. “69 yaşındayım, neredeyse 70; hem çevrem hem de ben büyük değişimler geçirdik. Bu 1200 yıllık ağacın öldüğünü okuyunca, oraya gidip bir eskiz yapmam gerektiğini hissettim.”

Çatı Teraslı Mini Ev: 5 Kişilik Römork Üzerinde

Çatı Teraslı Mini Ev: 5 Kişilik Römork Üzerinde

Çoğu mini ev size bir şeyden vazgeçmenizi söyler. White Pine ise tam tersi: ne verebileceğiyle ilgileniyor. Backcountry Tiny Homes tarafından tasarlanan bu 30 feet uzunluğunda, 10 feet genişliğindeki yapı, standart bir mini evden bir ayak daha geniş. Bu ekstra alan, iç mekanı bir bulmaca olmaktan çıkarıp küçük bir daireye dönüştürüyor - üstelik üç dingilli bir römork üzerinde ve çatı terasıyla birlikte.

Yaşam Alanı Yukarı Taşınıyor

Bu teras, tüm kat planını yeniden tanımlıyor. Dışarıdan sökülebilir merdivenlerle ulaşılan bu alan, ölü çatı alanını gerçek bir açık hava yaşam alanına çeviriyor. Bu boyuttaki bir evde, ağaç tepelerinin üzerinde ekstra bir dinlenme alanı lüks değil, yaşanabilir alanın anlamlı bir genişlemesi. White Pine, çoğu mini evin keşfetmediği dikey boyutu kullanıma sunuyor.

Hollanda’nın Su Üzerindeki Şerit Adaları: Doğayla Tasarımın Dansı

Hollanda’nın Su Üzerindeki Şerit Adaları: Doğayla Tasarımın Dansı

Dünyanın pek çok yerinde göl kenarında bir eve sahip olmak lüks sayılır. Ancak Hollanda’nın Loosdrecht kasabasında durum biraz farklı: İnsanlar gölün içinde yaşıyor. Evleri, inanılmaz derecede dar, şerit şeklindeki adacıklar üzerinde yer alıyor. Bu eşsiz coğrafya, doğanın ve insan müdahalesinin tasarım diliyle nasıl harmanlandığının çarpıcı bir örneği.

Tarihsel Arka Plan ve Tasarımın Kökeni

Bu sıradışı yerleşim aslında yapay. Yüzyıllar önce turba madenciliği için bataklık alan tarandı ve teknelerle çıkarılan turba, dar şeritler halinde bırakılan kara parçalarında güneşte kurutuldu. Başlangıçta tamamen işlevsel olan bu şeritler, zamanla bir tasarım harikasına dönüştü.

Bryan Young: Girard ve Van Gogh’dan Tasarımın Sırları

Bryan Young: Girard ve Van Gogh’dan Tasarımın Sırları

Los Angeles doğumlu mimar Bryan Young, henüz genç yaşta Louis Kahn’ın yapılarıyla tanıştı. San Diego’daki Black’s Beach’te sörf yaparken gördüğü Salk Enstitüsü, onun için en saf ve otantik yapılardan biri oldu. Berkeley’de mimarlık lisansı, Harvard’da yüksek lisans yapan Young, 2010’da New York’ta Young Projects stüdyosunu kurdu. Stüdyosu, malzemenin fizikselliğine odaklanıyor; kristal büyütmek veya el ile alçı çekmek gibi alışılmadık üretim tekniklerini keşfediyor. Aynı zamanda VERSO galerisinin kurucu ortağı olan Young, zanaatkârlarla iş birliği yaparak özel parçalar üretiyor.

Cenit: Ufuk Çizgisinden Esinlenen Biyomalzeme Aydınlatma Koleksiyonu

Cenit: Ufuk Çizgisinden Esinlenen Biyomalzeme Aydınlatma Koleksiyonu

Sıradan bir aydınlatma koleksiyonundan daha fazlası: Cenit, biyoteknoloji ve tasarımın kesiştiği noktada, ufuk çizgisinden ilham alarak ışığı yeniden tanımlıyor. Polybion ve Natural Urbano, Lapso’nun ardından bu yeni aydınlatma ailesiyle karşımızda. Koleksiyon, yetiştirilmiş malzemeler, ışık ve çağdaş iç mekan tasarımı arasındaki ilişkiyi keşfediyor. Doğal dişbudak ağacı, paslanmaz çelik ve Polybion’un premium yetiştirilmiş selülozu Celium™ Manto bir araya geliyor. Selülozun yarı saydam yüzeyi, ışığı sıcak bir atmosferik parıltıya dönüştürüyor.

Canon’un İddialı Vlog Kamerası Neden Hiç Üretilmedi?

Canon’un En İddialı Vlog Kamerası Neden Hiç Üretilmedi?

Canon, beş yıl arayla üç ayrı patent başvurusu yaparak el tipi bir vlog kamerası peşinde koştu. Her biri bir öncekinden tamamen farklı bir sorunu çözmeye odaklanmıştı. Bu bahar herkesin okuduğu versiyon, Osmo Pocket 4 ile rekabet etmek üzere tasarlanmış sabit lensli bir gimbal ve akıllı bir kapanma sırasına sahipti; bu tasarım doğrudan 2024 tarihli bir dosyaya dayanıyordu. Ancak asıl atası, nadiren aynı cümlede anılan Aralık 2020 patentinde saklıydı ve unutulmayı hak etmiyordu.

Meksika’da Tren İstasyonu: Yerel Kimlik Modern Tasarımla Buluşuyor

Meksika’da Tren İstasyonu: Yerel Kimlik Modern Tasarımla Buluşuyor

Meksika’nın Yucatán Yarımadası’nda 966 mil (yaklaşık 1555 km) uzunluğundaki Tren Maya hattı, beş eyaleti birbirine bağlıyor. Bu devasa projenin duraklarından biri olan Maxcanú İstasyonu, Gi21 Arquitectura tarafından tasarlandı ve sıradan bir ulaşım noktası olmanın çok ötesine geçiyor.

Yerel Kültürden İlham Alan Tasarım

Gi21’in kurucuları Eduardo Ramírez Plata ve Ximena Beltrán Plata, istasyonu “yolculara dinlenme ve düşünme alanı sunan bir geçiş mekânı” olarak tanımlıyor. Tasarım süreci, Maxcanú kasabasında günlerce gözlem yaparak başlamış. Ekip, sabah güneşiyle öğleden sonra güneşi arasındaki farkı, bitki örtüsünü, çevredeki mimariyi deneyimlemiş.

Oyun ve Yaratıcılık: Edelkoort ile Fimmano’nun ‘İç Çocuk’ Sergisi

Oyun ve Yaratıcılık: Edelkoort ile Fimmano’nun ‘İç Çocuk’ Sergisi

Bugünlerde neden bu kadar çok tasarımcı oyuncak benzeri nesneler üretiyor? Bu soru, Ekim ayında Stockholm’deki Artipelag müzesinde açılacak INNER CHILD: Playing with Design sergisinin merkezinde yer alıyor. Küratörler Lidewij Edelkoort ve Philip Fimmano, 100 tasarımcı ve sanatçıyı bir araya getiren sergide, hayvan benzeri mobilyalar, dokunsal malzemeler, el yapımı objeler ve çocuksu formların yükselişinin sadece estetik bir trend olmadığını savunuyor. Onlara göre bu, yaratıcılığa yönelik değişen bir tutumun kanıtı.

Harvard’dan Akıllı Örgü: Kumaş Artık Şekil Değiştirip Algılıyor

Harvard’dan Akıllı Örgü: Kumaş Artık Şekil Değiştirip Algılıyor

Bir kumaş düşünün, sadece esnemekle kalmıyor, aynı zamanda bir ışık anahtarı gibi tık diye şekil değiştiriyor ve üstelik bunu yaparken size bir şeyler anlatıyor. Harvard Üniversitesi John A. Paulson Mühendislik ve Uygulamalı Bilimler Okulu (SEAS) araştırmacıları, işte bu hayali gerçeğe dönüştürdü. Kausalya Mahadevan liderliğinde, Katia Bertoldi’nin laboratuvarıyla iş birliği içinde geliştirilen bu çalışma, makine örgüsü kumaşların herhangi bir rijit bileşen veya karmaşık montaj gerektirmeden birden fazla kararlı üç boyutlu konfigürasyon arasında ‘snap’ yaparak geçiş yapabildiğini ortaya koyuyor.

Evergreen XL: Minik Ev Olmayı Reddeden Tasarım

Evergreen XL: Minik Ev Olmayı Reddeden Tasarım

Minik evler genelde uzlaşma üzerine kurulur: duvara gömülen yataklar, merdivenle çıkılan çatı katları, sehpa olarak da kullanılan yemek masaları… Ama Vagabond Haven’ın yeni modüler evi Evergreen XL, bu oyunları oynamayı reddediyor. Size gerçek bir ev sunuyor, sadece daha bilinçli bir pakette.

İskandinav Minimalizminin Yeni Yorumu

Vagabond Haven, orijinal Evergreen ile 41 metrekarelik tek katlı yaşam alanı sunarak ün kazandı. XL ise aynı yapısal mantığı alıp genişletiyor: uzunluk 11.8 metreye (38 feet), genişlik ise 6 metreye (20 feet) çıkıyor – çoğu minik evin iki katından fazla. Sonuç? 59 metrekarelik (635 feet kare) bir iç mekan ki, dürüst olalım, bir römork üzerindeki kabinden çok kompakt bir daireyi andırıyor.

Bizkaia Köprüsü: Endüstri Devrimi’nin Asma Mirası

Bizkaia Köprüsü: Endüstri Devrimi’nin Asma Mirası

Bir köprü, bir nehrin iki yakasını değil, geçmişle geleceği de birleştirebilir mi? İspanya’nın kuzeyinde, Nervión Nehri üzerinde yükselen Bizkaia Köprüsü tam da bunu yapıyor: Endüstri Devrimi’nin demir iradesini, bugünün sürdürülebilirlik arayışına bağlıyor.

Mühendislik Harikası

Avrupa Endüstri Devrimi’nin en dikkat çekici demir yapılarından biri olan Bizkaia Köprüsü, 19. yüzyıl demir işçiliği geleneklerini hafif alternatif bükümlü çelik kablolarla birleştiriyor. Dünyanın ilk taşıyıcı köprüsü (transporter bridge) olarak kabul edilen bu yapı, Avrupa, Afrika ve Amerika’da benzerlerine ilham kaynağı oldu.

48 Metrekarelik Tiny House: Barınmanın En Saf Hali

48 Metrekarelik Tiny House: Barınmanın En Saf Hali

Bir evin neye ihtiyacı var? Duvarlar, çatı, yatak ve sıcaklık. Tiny Tiny Homes, 48 metrekarelik tiny house’uyla barınma kavramını en saf haline indirgiyor. Bu, Instagram’da gördüğünüz o şık tiny house’lardan değil; bir karavandan hallice, ama tasarımıyla düşündürücü.

Az ama Öz: Tasarımın Özü

48 metrekarelik bu yapı, tek dingilli bir treyler üzerine kurulu. Dış cephesi yalıtımlı metal panellerle kaplı, mavi ve beyaz renklerde. Küçük bir katlanır sundurma, taşıma sırasında düzleşiyor. Bu detay bile ne kadar düşünülmüş bir tasarım olduğunu gösteriyor.

15. Yüzyıl Şapelinde Işıkla Dans: Prismatik Pencereler

15. Yüzyıl Şapelinde Işıkla Dans: Prismatik Pencereler

Işık fenomeni, tüm ihtişamıyla Jordan Soderberg Mills’in eserlerinin merkezinde yer alıyor. Kanadalı sanatçı, dünya çapında geçici ve kalıcı enstalasyonlarında, karmaşık fiziği gizleyen harika bir sadelikle sayısız sürükleyici iş yarattı. Son prismatik deneyi ise Brüksel’deki 15. yüzyıldan kalma bir kiliseye dokunuyor.

Tarihi Bir Mekanda Modern Bir Dokunuş

Siyah demir çerçeveler içindeki Boondael Şapeli’nin 14 penceresi artık ışığı kırarak gün ve mevsimler boyunca değişen gökkuşağı efektleri yaratıyor. Sanatçı, bu projede renksiz ve tamamen şeffaf cam kullanma zorunluluğuyla karşılaştı. “Pratiklerim renk, algı ve ışık üzerine bir keşif olduğu için, renksiz camdan renk üretmenin bir yolunu bulmalıydım,” diyor Mills.

Osaka’da Terk Edilmiş Ahşap Yapılar Paylaşımlı Mutfağa Dönüştü

Osaka’da Terk Edilmiş Ahşap Yapılar Paylaşımlı Mutfağa Dönüştü

Japonya’nın Osaka kentinde, coil Kazuteru Matumura Architects imzasını taşıyan Ichizu projesi, uzun süredir terk edilmiş iki ahşap yapıyı paylaşımlı mutfak ve topluluk alanına dönüştürüyor. Tarihi Nose Kaido yolu üzerinde, aile evinin arkasında gizlenmiş bu yapılar, miras bir mülkün kademeli olarak kamusal kullanıma açılmasının ilk adımı.

Geçmişin İzlerini Korumak

Proje, yapıları tamamen yenilemek yerine, zamanın bıraktığı fiziksel izleri koruyor. Paslanmış oluklu çelik kaplamalar, mülkün tarihini görünür kılan bir belge olarak saklanırken, yeni müdahaleler çağdaş kullanım için gereken dayanıklılığı ve işlevselliği sağlıyor. Kapılar, iç kaplamalar ve mutfak donanımı, özel ahşap doğramalar, luan kontrplak, paslanmaz çelik ve haddehane çeliği kullanılarak yenilenmiş. Bu sade malzeme paleti, eski ve yeni arasında bilinçli bir kontrast oluşturuyor.

Zanaatkarlık Geleceği İnşa Eder mi?

Zanaatkarlık Geleceği İnşa Eder mi?

Hız, optimizasyon ve geçicilik çağında, Oorvi Sharma bize zanaatkarlığın sadece bir geçmiş kalıntısı olmadığını hatırlatıyor. Designboom’daki makalesinde Sharma, zanaat bilgisinin çoğu zaman miras olarak çerçevelendiğini, ancak bunun onun çağdaş önemini hafife aldığını savunuyor. Peki ya zanaat, aslında dirençli bir geleceğin temel taşıysa?

Zanaatın Dayanıklılığı

Sharma’ya göre zanaat, sadece hayatta kaldığı için değil, değerli olduğu için hayatta kaldı. Dirençlilik, ekonomik, iklimsel ve teknolojik aksaklıkları metabolize etme kapasitesi olarak tanımlandığında, zanaat en kalıcı bilgi sistemlerinden biri olarak öne çıkıyor. Uzun zaman döngüleri içinde evrilen zanaat, malzeme, iklim, emek, ekoloji ve topluluk arasındaki yakın diyalog sayesinde nesiller boyu rafine oluyor. Hızlı tüketim ürünlerinin aksine, zanaat yıllık finansal takvimlere değil, on yıllara yayılan bir iyileştirme sürecine tabi.