#Tasarim-Etigi Etiketi

Gerçek mi AI mı? Amazon’daki Gizemli Ürünün Ardındaki Gerçek

Gerçek mi AI mı? Amazon’daki Gizemli Ürünün Ardındaki Gerçek

Bir nesne düşünün: kumanda kutusu, kalemlik, mücevher düzenleyici ya da anahtar kapağı; “ne istersen o” diye pazarlanıyor. Amazon’un Avrupa sitesinde “Genérico” adlı bir üreticinin listelediği bu ürün, ilk bakışta bir tasarım harikası gibi görünüyor. Ama biraz yakından bakınca işler değişiyor: görsellerdeki insanlar ve mekânlar gerçek değil, yapay zekâ ile üretilmiş. Peki siparişi verdiğinizde kapınıza gerçekten ne geliyor? İşte asıl muamma bu.

Sony’nin Oyun Disklerini Katletmesi: Apple’ın Jak Oyunu

Sony’nin Oyun Disklerini Katletmesi: Apple’ın Jak Oyunu

Sony’nin 2028’de fiziksel oyun disklerini üretmeyi bırakacağını duyurması, bana Apple’ın kulaklık jakını katlettiği günü hatırlattı. Şirketin “değişen tüketici tercihleri” ve “doğal yönelim” ifadeleri, daha önce izlediğim bir filmin sahnesi gibi: Bir dev, sevdiğiniz bir özelliği elinizden alırken, bunu sanki sizin iyiliğiniz için yapıyormuş gibi davranıyor. İstemediğiniz bir geleceği kutluyorlar adeta. Bu tanıdık hissin nereden geldiğini bir dakika düşündüm, sonra çakıldım: kulaklık jakı. Aynı taktik, farklı aktörler.

Toprağın Hafızası: Mimarlık ve Zeminin Politikası

Toprağın Hafızası: Mimarlık ve Zeminin Politikası

Mimarlık, gökyüzüne yükselttiği yapılarla anılır; ama asıl kalıcı olan, toprağın altında bıraktıklarıdır. Yıkılan bir bina gökdelen silüetinden günler içinde kaybolurken, temelleri nesiller boyu toprakta kalmaya devam eder. Bir sanayi kompleksinin neden olduğu kirlilik, yapı yıkıldığında ortadan kalkmaz; sömürge yönetimi sona erdiğinde, toprağa kazınan yasal sınırlar silinmez. Zemin, mimarlığın çabucak unuttuğu her şeyi tutar.

Bu durum, toprağı rahatsız edici bir konu haline getiriyor. Disiplin kendini yukarıya, forma, cepheye, mekânsal deneyime yöneltme eğilimindedir. Oysa zemin, mimarlığın başladığı ve bir anlamda bittiği yerdir: yapının jeolojiye, hukuki mülkiyetin toprak iddiasına, inşaatın madenciliğe dönüştüğü nokta. Toprağı bir veri değil, bir ortam olarak ele almak, inşa etme eylemlerinin görünür nesnenin ötesine geçen sonuçlarını kabul etmek anlamına gelir.

San Francisco: Cam Kuleler ve Konut Krizi - Tasarım Neye Hizmet Ediyor?

San Francisco: Cam Kuleler ve Konut Krizi - Tasarım Neye Hizmet Ediyor?

San Francisco: Bir zamanlar altın arayıcılarının, şimdi ise teknoloji devlerinin şehri. Bu dinamik metropol, Viktorya döneminden kalma sokaklarını, sismik (depreme karşı dayanıklılık sağlayan) güçlendirmeleri ve fütüristik cam kuleleri bir arada barındırıyor. Şehrin mahalleleri, değişime direnişleri kadar, hızla adapte olmalarıyla da dikkat çekiyor. Ancak tarihinde hiçbir dönem, yapılı çevreyi (binalar ve altyapı) teknoloji ekonomisi kadar kökten ve hızla dönüştürmedi. Silikon Vadisi’nin savaş sonrası yayılımıyla başlayan bu hareket, kuzeye doğru ilerleyerek kentsel dokuya ve sakinlerinin hayatlarına derinlemesine nüfuz etti. Bu devrimin mimari yansıması, teknik incelikleri ve seçkin malzeme paletleriyle göz kamaştırsa da, ne yazık ki şehrin mevcut sakinlerini büyük ölçüde göz ardı ediyor.

Meta Gözlükleri: Tasarım, Mahremiyet ve Gözetimin Gölgesi

Akıllı Gözlükler: İnovasyon Mu, Mahremiyet Avcısı Mı?

Hayatımıza sızmaya hazırlanan akıllı gözlükler, dijital ile fizikseli harmanlayan şık bir gelecek vaadiyle geliyordu. Ancak bu pırıltılı vizyonun ardında, ‘Gözetim çağına mı giriyoruz?’ sorusunu fısıldayan karanlık bir gölge var. Özellikle Meta’nın Ray-Ban iş birliğiyle gündeme gelen ve üzerinde çalıştığı iddia edilen ‘Name Tag’ özelliği, teknoloji ve tasarımın etik sınırlarını zorluyor. Bu gelişme, kişisel mahremiyet ve veri güvenliği konusunda ciddi endişeleri beraberinde getiriyor. Bir tasarım editörü olarak, biz tasarımcıların sadece estetik ve işlevsellikle değil, bu teknolojilerin toplumsal yansımalarıyla da derinden ilgilenmesi gerektiğine inanıyorum.