#Venedik-Bienali Etiketi

Dikkatin Mimarisi: Necid’in Kerpiç Hafızası ve Geleceği

Suudi Arabistan’ın şehirleri, cam ve çeliğin yükselen kulesiyle değil, unuttuğu avlularıyla da konuşuyor bugün. Syn Architects, tam bu noktada “dikkatin mimarisi” diyebileceğimiz bir pratik geliştiriyor: Bu dönüşümden önce var olanları kayda geçirmek, Necid’in kerpiç mimarisini belgelemek, kaybolan kentsel dokuyu yeniden hatırlamak. Onlara göre miras; belgelenebildiği, test edilebildiği ve yeniden kullanıma açılabildiği sürece değerli. Bu yazıda ofisin dikkat ile bellek arasında kurduğu bu ilişkiyi, Şamalat Kültür Merkezi üzerinden analiz ediyoruz.

Bir Arşiv Olarak Pratik: Necid Mimarisini Belgelemek

Necid bölgesi, Arap Yarımadası’nın kalbinde, kendine özgü iklimi ve topografyasıyla adeta bir açık hava laboratuvarı. Syn Architects, buradaki kerpiç yapıları sadece fotoğraflamakla kalmıyor; yapım tekniklerini, malzeme akışlarını, avlu düzenlerini ve sosyal mekân kurgularını da satır satır kayıt altına alıyor. Bienal’deki sergi, bu arşivin bir vitrini olmanın ötesinde, mirasın güncel mimari söyleme nasıl eklemlenebileceğine dair bir öneri niteliğinde.

Koridorların Sonu mu? TAKK Konutu Yeniden Düşünüyor

Koridorların Sonu mu? TAKK Konutu Yeniden Düşünüyor

Evlerimiz neden hâlâ koridorlarla bağlanan odalardan oluşuyor? Aile yapıları değişiyor, çalışma mekânları yatak odalarına taşıyor, evcil hayvanlar neredeyse insan statüsü kazanıyor, yazlar kızışıyor, enerji pahalılanıyor. Buna rağmen konutlar, yatak odası, mutfak, salon ve onlara ulaşan koridorlar olarak planlanmaya devam ediyor. Barselona ve New York merkezli TAKK stüdyosu, bu düzenin hiç de kaçınılmaz olmadığı şüphesinden yola çıkıyor. Kurucular Mireia Luzárraga ve Alejandro Muiño; evi iklim, mahremiyet dereceleri, bakım ve birlikte yaşam ekseninde yeniden organize etmenin mümkün olduğunu söylüyor. Peki “odalar sonrası” bir hayat mümkün mü?

Avusturya, Venedik Bienali’nde Pavyonunu Bosna Hersek’e Devrediyor

Avusturya, Venedik Bienali’nde Pavyonunu Bosna Hersek’e Devrediyor

Avusturya, 2027 Venedik Mimarlık Bienali için hazırladığı “Koncesija / Konzession / Concession(e)” projesiyle sınırları ve ulusal temsiliyet kavramlarını sorguluyor. Proje, Giardini’deki Avusturya Pavyonu’nu Bosna Hersek’e geçici olarak devretmeyi öneriyor. Bu hamle, bienalin en cesur jestlerinden biri olarak öne çıkıyor.

Projenin Arkasındaki Fikir

Mimarlar Adna Babahmetović ve Ajna Babahmetović ile küratör Sebastian Höglinger tarafından hazırlanan proje, Bosna Hersek’in Giardini’de ulusal bir pavyonunun olmamasına bir yanıt olarak doğdu. Pavyon, sabit bir sergi yerine evrilen bir küratoryal çerçeve olarak tasarlandı.

Venedik Bienali’nde Hindistan: Zanaatla ‘Ev’i Hatırlamak

Venedik Bienali’nde Hindistan: Zanaatla ‘Ev’i Hatırlamak

Venedik Bienali’nin 61. Uluslararası Sanat Sergisi’nde Hindistan Pavyonu, en eski malzemeleri kullanarak mesafe deneyimine odaklanıyor. “Geographies of Distance: remembering home” başlıklı sergi, Alwar Balasubramaniam, Sumakshi Singh, Ranjani Shettar, Skarma Sonam Tashi ve Asim Waqif’in eserlerini bir araya getiriyor. Toprak, iplik, bambu, doğal lifler ve kâğıt hamuru gibi malzemeler, hafıza, göç, aidiyet ve değişim üzerine düşüncelere dönüşüyor.

Kırık Manzaralar ve Askıdaki Yapılar

Arsenale’nin Isolotto bölümünde yer alan sergi, kırık manzaralar, askıdaki yapılar, yerel konutlar ve değişen çerçevelerle şekilleniyor. Eserler, evin sürekli olarak hafıza, ritüel ve üretim yoluyla yeniden inşa edildiğini öne sürüyor. Küratör Amin Jaffer için zanaat, projenin kavramsal ve maddi temelini oluşturuyor.

29.000 El Yapımı Tuğla: Venedik’te Suudi Arabistan Pavyonu

29.000 El Yapımı Tuğla: Venedik’te Suudi Arabistan Pavyonu

Venedik Sanat Bienali 2026’da Suudi Arabistan Pavyonu, sanatçı Dana Awartani’nin dev bir toprak mozaik manzarasıyla doluyor. ‘May your tears never dry, you who weep over stones’ (Taşlara ağlayan, gözyaşların hiç kurumasın) başlıklı enstalasyon, 29.000’den fazla el yapımı kil tuğladan oluşuyor ve Arap dünyasının tarihi mozaik geleneklerini bir araya getiriyor.

Kolektif Hafızanın İzinde

Enstalasyon, ziyaretçileri geometrik, bitkisel ve hayvansal motiflerle örülü toprak yollarda bir yolculuğa çıkarıyor. Filistin, Lübnan ve Suriye’den ilham alan bu yapıt, bölge halklarını binlerce yıldır birbirine bağlayan derin kültürel bağları gözler önüne seriyor. Awartani, maddi kültürün içine gömülü paylaşılan tarihleri vurguluyor ve sanatsal geleneklerin sınırları nasıl aştığını hatırlatıyor.

Bienal’de Sessizliğin Yankısı: Kazakistan’ın Qoñyr Pavyonu

Sessizliğin Gücü: Kazakistan Pavyonu’ndan Belleğe Bir Davet

Venedik Bienali’nde, her köşeden gelen seslerin arasında bir fısıltı yükseliyor: Kazakistan’ın “Qoñyr: Sessizliğin Arşivi” başlıklı ulusal pavyonu. Ziyaretçileri, belleğin ve duyusal algının derinliklerine inen sürükleyici bir meditasyona davet eden bu çarpıcı sergi, Bienal’in 61. Uluslararası Sanat Sergisi’nde özel bir yer ediniyor. Arsenale girişine yakın Museo Storico Navale’de sergilenen pavyon, ülkenin Bienal’e üçüncü katılımını simgelerken, bir ilke de imza atıyor: Orta Asya’dan hem küratör hem de sanatçılar için uluslararası açık çağrı sistemiyle seçilen ilk proje. Bu demokratikleşme adımı, sanatsal ifadeye yeni bir soluk getiriyor.

JR’ın ‘Il Gesto’su: Venedik’te Toplumsal Sanatın Manifestosu

JR’ın ‘Il Gesto’su: Venedik’te Sanatın ve Dayanışmanın Kalbi Atıyor

Venedik Bienali, yine bir sanat dehasına ev sahipliği yapıyor: JR. Dünyaca ünlü sanatçı, 61. Bienal’de ‘Il Gesto’ (Jest) adlı çok disiplinli projesiyle Palazzo Ca’ da Mosto’yu bir tuval gibi kullanarak, şehrin tarihi dokusuna cesur bir müdahalede bulunuyor. JR’ın bu çalışması, sadece görsel bir şölen sunmakla kalmıyor; aynı zamanda toplumsal dayanışma, geçmişle yüzleşme ve çağdaş sosyal onarım modelleri üzerine derin bir diyalog başlatıyor. Sanat ve sosyal sorumluluğu cesurca harmanlayan JR, Venedik’te adeta bir manifestoya imza atıyor.

Venedik Bienali’nde Fas Rüzgarı: Asǝṭṭa ile Eşiğin Dönüşümü

Venedik Bienali’nde Fas Rüzgarı: Asǝṭṭa ile Eşiğin Dönüşümü

Bu yıl Venedik Bienali, sanat ve mimarlık dünyasına Fas Krallığı’nın ilk ulusal pavyonunu sunarak tarihe not düşüyor. Arsenale’deki Artiglierie bölümünde ziyaretçilerini ağırlayan pavyon, çok disiplinli sanatçı Amina Agueznay’ın imzasını taşıyan “Asǝṭṭa” adlı anıtsal enstalasyonla, geleneksel zanaatların ve ortak hafızanın derinliklerine doğru eşsiz, düşündürücü bir yolculuğa çıkarıyor. Agueznay, Designboom’a verdiği demeçte projesini, “ikinci bir deri veya bir membran gibi açılan, tamamen sürükleyici bir enstalasyon” olarak tarif ediyor; Fas’ın köklü kültürel kimliğini modern sanatın evrensel diliyle ustaca birleştiriyor.

Mirasın Işığında, Geleceğin Sahnesi: Venedik Bienali Pavyonu

Venedik Bienali Merkez Pavyonu: Sanatın Geleceğine Köprü

Venedik Bienali’nin kalbi, Merkez Pavyon, uzun ve titiz bir restorasyon sürecinin ardından sanat dünyasına adeta yeniden merhaba diyor. Dünya sanat takviminin bu prestijli etkinliği, 2026 Sanat Bienali öncesinde Giardini’deki köklü yapısını tamamen yenileyerek geleceğe yönelik güçlü bir vizyon ortaya koyuyor. Tam 16 ay süren bu ustalık dolu çalışma, pavyonu hem tarihi mirasına saygılı, hem de modern sergileme ihtiyaçlarına cevap veren, en son teknolojiyle entegre bir yapıya dönüştürdü. Koyo Kouoh küratörlüğündeki “In Minor Keys” sergisine ev sahipliği yapacak olan bu özel mekan, 9 Mayıs 2026’da kapılarını açacak. Bir Piyon Editör olarak, bu dönüşümün her detayını yakından incelemek, benim için gerçek bir tasarım şöleni.